Zawał? A może nerwica serca?

Przyczyn bólów zlokalizowanych w klatce piersiowej, powszechnie
przypisywanych sercu, może być wiele. Można tu wymienić m.in. nerwice serca,
choroby płuc, półpasiec, schorzenia przełyku, a nawet kręgosłupa.

Jest wiele przyczyn bólu w klatce piersiowej. Przypadłości obejmują objawy od
lekkiego uczucia ucisku do silnego pieczenia, bólu dławicowego lub kłującego.
Źródłem bólów mogą być oczywiście choroby układu sercowo-naczyniowego prowadzące
m.in. do zawału serca, ale nie tylko. Wiele dolegliwości bólowych, mimo że
niektóre z nich przypominają bóle serca, nie ma z nim ani jakąkolwiek jego
chorobą nic wspólnego. Nie znaczy to jednak, że można je lekceważyć. Gdy pacjent
uskarża się na ból w klatce piersiowej, lekarz najpierw wyklucza najgroźniejsze
schorzenia, np. zawał serca, a później szuka innej przyczyny bólu. Aby
sprecyzować przyczynę bólu, powinno się określić kilka jego cech: lokalizację,
promieniowanie, charakter, czas trwania, częstość występowania, czynniki
nasilające i przynoszące ulgę, zjawiska towarzyszące pojawieniu się bólu.

Nerwica serca

Nerwica serca ma podłoże psychiczne; badania nie wykazują choroby serca,
natomiast pacjent fizycznie odczuwa kłujący ból zlokalizowany w okolicach tego
organu. Pacjenci skarżą się również na kołatanie serca, dławienie w gardle,
drętwienie, mrowienie i ziębnięcie kończyn. Bóle są niezależne od wysiłku
fizycznego. Po rozpoznaniu choroby chory kierowany jest najczęściej do
psychologa lub na psychoterapię.

Półpasiec

Ból w przypadku tej wirusowej choroby występuje zwykle po jednej stronie
klatki piersiowej, na obszarze unerwionym przez zajęty chorobowo nerw. Chorzy
uskarżają się na piekący ból w klatce piersiowej, który czasami może się
utrzymywać przez wiele tygodni. Niekiedy napadowo powraca jako dokuczliwy
nerwoból półpaścowy. Trudności diagnostyczne co do przyczyn bólu mogą pojawić
się na początku aż do momentu wystąpienia zmian skórnych w postaci pęcherzyków
wypełnionych surowiczym płynem potwierdzającym jednoznacznie, że mamy do
czynienia z omawianym schorzeniem. Leczenie półpaśca polega na podawaniu leków
przeciwwirusowych.

Choroba refluksowa

Ból charakteryzujący się pieczeniem za mostkiem, w nadbrzuszu, w okolicy
międzyłopatkowej, a niekiedy na szyi, któremu towarzyszy tzw. odbijanie się,
nudności, wymioty, trudności w połykaniu, może sugerować chorobę refluksową.
Bóle związane są z zarzucaniem kwaśnej treści żołądkowej do przełyku dalszego, a
przyczyną tego jest niesprawność zwieracza przełyku.
Niewielkie dolegliwości
refluksowe można usunąć dzięki spożywaniu częstych, ale małych i ubogich w
tłuszcz posiłków, unikaniu jedzenia późnym wieczorem oraz wysokiemu ułożeniu
klatki piersiowej podczas snu. Bardziej dokuczliwe dolegliwości wymagają
leczenia farmakologicznego, a czasami także leczenia chirurgicznego.

Zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa

Ból jednostronny lub całej klatki piersiowej może świadczyć także o zmianach
zwyrodnieniowych kręgosłupa. Bóle miejscowe nie są zazwyczaj bardzo dokuczliwe,
natomiast bóle korzeniowe pojawiające się w miejscach odległych od punktu ucisku
unerwianych przez uciśnięty nerw bywają długotrwałe i niezwykle silne. Wzmagają
je ruchy, kaszel, a nawet głębokie wdechy. Chorym podaje się leki
przeciwzapalne, przeciwbólowe oraz środki redukujące wzmożone napięcie mięśni
szkieletowych.

Zapalenie płuc

Ból w klatce piersiowej podczas zapalenia płuc jest zazwyczaj jednostronny,
kłujący, nasila go kaszel, wdechy i ruch klatki piersiowej, a nawet ucisk
podczas badania. Bywa bardzo silny i utrudnia oddychanie. Chorobie towarzyszy
także gorączka i kaszel o różnym stopniu nasilenia. Leczenie polega najczęściej
na antybiotykoterapii.

Zator płuc

Przy zatorze płuc ból w klatce piersiowej pojawia się nagle, może
promieniować w kierunku podprzeponowym, towarzyszy mu duszność, przyspieszona
czynność serca, kaszel, krwioplucie i niepokój. Przyczyną zatoru jest zamknięcie
jednej z tętnic płucnych przez zakrzep przyniesiony wraz z krwią. W przypadku
zatoru należy niezwłocznie wezwać karetkę pogotowia. Zatory płucne mogą się
pojawiać m.in. po operacjach, dlatego tak istotne jest jak najwcześniejsze
uruchamianie pacjenta po zabiegach operacyjnych.