Rozważania różańcowe na Rok Kapłański
4 października
Moje kapłańskie zwiastowania
My także mamy małe zwiastowania,
my też czekamy Twego narodzenia,
my też Jezusa z drżeniem serc szukamy,
w tajemnicach radosnych
– módl się za nami!
Święty Łukasz w swojej Ewangelii
tak pięknie słowem namalował
zwiastowanie Dzieweczce z Nazaret.
Bądź pozdrowiona, pełna łaski,
Pan jest z Tobą.
Jesteś najszczęśliwszą
pośród wszystkich niewiast na ziemi.
Kim Ty jesteś?
Ja się Ciebie boję, bo Cię nie znam.
Nie bój się, Maryjo.
Jestem wysłannikiem Boga,
a Ty będziesz Matką Zbawiciela,
którego wszyscy oczekują.
Ja matką?
Jak się to wszystko stanie,
przecież nie znam męża.
Duch Święty Cię zacieni
moc Najwyższego Cię osłoni,
a Ten, który się z Ciebie narodzi,
będzie Synem Boga.
Nic nie rozumiem – zacieni, osłoni?
Ale jeśli Ty jesteś naprawdę Aniołem Pańskim,
to niech się stanie, tak jak powiedziałeś, bo ja jestem dla Pana Boga tylko dziewczyną służebną – Służebnicą Pańską.
Stań się – stało
Matką – Dziewica
Bóg – Ciało.
To jest to Jedyne Wielkie,
Boże Zwiastowanie,
ale każdy z nas ma swoje małe,
Boże Zwiastowania.
Mam przecież od dzieciństwa swoje marzenia, tęsknoty, dążenia i plany.
Ciekaw jestem, czy słuchasz
i czy pytasz swojego Anioła,
czy to naprawdę Bóg tak chce?
A jeśli naprawdę Bóg tak chce,
to czy umiesz powiedzieć:
Przecież ja jestem tylko sługą Twoim, Boże,
niech się stanie Twoja, Panie, wola.
Niestety ludzie często wybierają swoje upodobania.
Poprawiają wolę Boga i ci nie są szczęśliwi.
Znam szczęśliwe mamy, ojców.
Znam szczęśliwych lotników, marynarzy, leśników, lekarzy, nauczycieli, artystów, uczonych, fachowców.
Znam szczęśliwe siostry zakonne, księży,
bo nie poprawiają Boga, a kochają to, co czynią i to z miłością Służebnicy Pańskiej
– Dzieweczki z Nazaret.
Zwiastowania są radosne.
Trudniejsze jest fiat!
Niech się tak stanie – według słowa Twego.