26. Ogólnopolskie Spotkanie Rodziny Szkaplerznej w Czernej

W karmelitańskim Sanktuarium Matki Bożej Szkaplerznej w Czernej k. Krakowa w dniach od 20 do 21 lipca odbędzie się 26. Ogólnopolskie Spotkania Rodziny Szkaplerznej. Uroczystościom towarzyszyć będzie ks. abp Adrian Galbas, metropolita katowicki. Jak zaznaczają organizatorzy, „na polskiej górze Karmel cała rodzina karmelitańska zawierzy się Matce Najświętszej, wypraszając potrzebne łaski i natchnienia dla jak najlepszej służby Kościołowi”.

Zanim wielka rodzina karmelitańska spotka się u stóp Matki Bożej w Czernej. Odbędą się tam uroczystości odpustowe ku czci Matki Bożej z Góry Karmel. Mszy św. 16 lipca o godz. 11.00 przewodniczyć będzie ks. bp Stanisław Salaterski, biskup pomocniczy tarnowski.

Natomiast 20 lipca (sobota) rozpocznie się 26. Ogólnopolskie Spotkania Rodziny Szkaplerznej.

– Spotkanie tradycyjnie rozpocznie się o godz. 9.00 modlitwą i pieśnią, o godz. 10.00 wysłuchamy konferencji, a o godz. 11.00 odbędzie się uroczysta Msza św., której przewodniczyć będzie i wygłosi homilię ks. abp Adrian Galbas, metropolita katowicki. W dalszej części będzie agapa i wzajemne poznanie się, możliwość nabycia książek i dewocjonaliów, udziału w loterii misyjnej i wiele innych – wyjaśnił o. Tadeusz Florek OCD.

21 lipca odbędzie się Uroczystość św. Eliasza Proroka, patrona kościoła, gdzie o godz. 11.00 sprawowana będzie Eucharystia odpustowa, a po niej procesja eucharystyczna.

Zaproszenie

Szkaplerz NMP z Góry Karmel (brązowy) jest ściśle związany z historią i duchowością Zakonu Karmelitańskiego. Według tradycji Matka Boża objawiła się św. Szymonowi Stock, Generałowi Zakonu Karmelitańskiego z 15 na 16 lipca 1251 r. i powiedziała: „Przyjmij, najmilszy synu, Szkaplerz twojego Zakonu. Kto w nim umrze nie dozna ognia piekielnego”. Przywileje i łaski Szkaplerza św. były potwierdzone wielokrotnie przez papieży, np. Klemens VII (bullą Ex clementi z 12 sierpnia 1530 r. potwierdził tzw. przywilej sobotni ze słynnymi słowami: „Dla pewności, gdyby nigdy nie był udzielony, przez tę bullę niech będzie udzielony”.), Pius V, Grzegorz XIII, Paweł V, Klemens X, a nabożeństwo szkaplerzne polecali wiernym: Pius XI, Pius XII (1951), św. Paweł VI i św. Jan Paweł II Wielki (2001).

– Szkaplerz w istocie jest „habitem”. Ten, kto go przyjmuje, zostaje włączony w mniej lub więcej ścisłym stopniu do Zakonu Karmelitańskiego, poświęconego służbie Matki Najświętszej, aby doświadczać słodkiej i macierzyńskiej obecności Maryi w codziennym trudzie przyoblekania się w Jezusa Chrystusa – mówił  św. Jan Paweł II.

Serce nabożeństwa szkaplerznego stanowi oddanie się Chrystusowi na wzór Maryi przez poświęcenie się na Jej służbę, życie w zjednoczeniu z Nią i naśladowanie Jej cnót.

ZNACZENIE  DUCHOWE  SZKAPLERZA

1. Szkaplerz jest Szatą Maryi, jest znakiem pokuty i nawrócenia. Kto przyjmuje Szkaplerz św., wyrzeka się złego ducha, odnawia przyrzeczenia Chrztu św. i oddaje się Maryi jako Jej dziecko. Kto przyjmuje Szkaplerz, przyjmuje, jak św. Jan Ew. Apostoł pod Krzyżem, Maryję do siebie, by żyć w zjednoczeniu z Nią i Jej służyć.
2. Szkaplerz oznacza poświęcenie się Niepokalanemu Sercu Maryi i naśladowanie Jej cnót, szczególnie cnoty czystości i pokory. „Niech wszyscy noszący Szkaplerz św., który jest pamiątką otrzymaną od Matki Bożej, widzą w nim oznakę poświęcenia się Niepokalanemu Sercu Dziewicy” (św. Jan Paweł II).
3. Szkaplerz oznacza przymierze przyjaźni z Maryją, w którym Ona zobowiązuje się dopomóc nam do zbawienia i uświęcenia, a my zobowiązujemy się do Jej naśladowania, służenia i rozszerzania Jej czci.
4. Szkaplerz oznacza habit Zakonu poświęconego służbie i czci Matki Bożej. Przyjmując Szkaplerz, pragniemy odtąd żyć tym samym duchem Karmelu, pełnić tę samą misję apostolską oraz żyć w zjednoczeniu z Chrystusem i z Maryją.

OBIETNICE  SZKAPLERZNE

Cała maryjna tradycja Karmelu wiąże ze Szkaplerzem św. dwie wielkie obietnice Maryi i dwie łaski, które z nich wypływają:

1. Kto w nim umrze, nie dozna ognia piekielnego. Maryja tym samym obiecuje wszystkim odzianym Szkaplerzem św. pomoc na drodze zbawienia.
2. Wybawienie z czyśćca w pierwszą sobotę po naszej śmierci. Jest to tak zwany przywilej sobotni. Matka Boża zapewniła rychłe wybawienie z czyśćca (bulla pap. Jana XXII w 1322 r. i następnych), tym, którzy nosząc Szkaplerz, zachowają czystość według stanu i wierność modlitwie. Maryja obiecuje wszystkim odzianym Szkaplerzem pomoc na drodze uświęcenia.
3. Pomoc i obrona w niebezpieczeństwach duszy i ciała. Maryja obiecuje nas wspierać na drodze naśladowania Chrystusa, a zwłaszcza w godzinę naszej śmierci pomóc nam w ostatecznej walce o wieczne zbawienie.
4. Uczestnictwo w dobrach duchowych całego Zakonu Karmelitańskiego za życia i po śmierci (w Mszach św., pokutach, modlitwie i ofiarach, a dla członków w kanonicznie erygowanej wspólnocie Bractwa Szkaplerznego także udział w odpustach Zakonu), gdyż Matka i Królowa Karmelu jednoczy ze sobą w jedną Rodzinę tych, którzy przyjmują Szkaplerz św.

ZOBOWIĄZANIA  SZKAPLERZNE

Aby dostąpić spełnienia wielkich obietnic związanych ze Szkaplerzem, potrzeba z naszej strony gotowości do podjęcia pewnych zobowiązań:

1. Zobowiązanie się do troski o swoje zbawienie i zbawienie innych. Podstawowymi wymaganiami są: staranie się o swoje zbawienie, zachowywanie przykazań Bożych i kościelnych, unikanie grzechu śmiertelnego i jeśli to możliwe to życie w łasce uświęcającej. Jest to także świadome i dobrowolne podejmowanie wyrzeczeń w celu przezwyciężenia zła, wynagrodzenia Bogu i uświęcenia bliźnich.
2. Zobowiązanie się do zachowania czystości według stanu, naśladowania cnót Matki Bożej i starania się o świętość życia, aby móc za Jej wstawiennictwem być wybawionym z czyśćca w pierwszą sobotę po naszej śmierci. Codziennie należy więc poświęcić jakiś czas na rozmyślanie nad życiem Maryi (np. w tajemnicach Różańca św.), by umieć Ją naśladować.
3. Zobowiązanie się do codziennej modlitwy, zwłaszcza maryjnej. Codzienne odnawiamy poświęcenie się Maryi przez modlitwę nadaną przez kapłana w dniu przyjęcia Szkaplerza (zazwyczaj jest to: Pod Twoją obronę, Witaj Królowo lub 3 Zdrowaś Maryjo).
4. Zobowiązanie się do życia duchem i apostolstwem Zakonu Karmelitańskiego. Uwzględniając charakter powołania, członkowie erygowanej prawnie wspólnoty Bractwa Szkaplerznego, w jedności z całym Zakonem, zobowiązują się raz w roku, w dniach od 7 do 15 lipca, odprawić nowennę ku czci Matki Bożej Szkaplerznej (prywatnie lub wspólnotowo) i przystąpić do sakramentów świętych, by w dniu 16 lipca, w samą uroczystość, otrzymać odpust zupełny. Uczestniczą też w spotkaniach Rodziny Szkaplerznej, np. ogólnopolskim w Czernej w sobotę po 16 lipca oraz rejonowym Podkarpacia lub Śląska.

WSKAZANIA  DOTYCZĄCE  SZKAPLERZA

Aby godnie przyjąć i nosić Szkaplerz św., należy:

♦ nabyć Szkaplerz św. (klasztory Karmelu, dobre sklepy katolickie i wydawnictwa, także zamówienie telefoniczne lub internetowe, np.  Karmelitana w Czernej www.karmelitana.pl,  Wydawnictwo Karmelitów Bosych w Krakowie www.wkb.krakow.pl),

♦ przygotować się duchowo przez pojednanie z Bogiem, Spowiedź i Komunię św. (jeśli jest to możliwe, stan łaski uświęcającej nie jest wymogiem przyjęcia szkaplerza i wejścia do Rodziny Szkaplerznej ale jest warunkiem otrzymania odpustu zupełnego w dniu wstąpienia do lokalnej, w parafii spotykającej się co miesiąc, wspólnoty Bractwa Szkaplerznego),

♦ poprosić kapłana o poświęcenie i nałożenie Szkaplerza w swojej parafii lub klasztorze karmelitańskim. Każdy kapłan i diakon katolicki może błogosławić i nałożyć Szkaplerz karmelitański według Obrzędu zatwierdzonego przez Stolicę Apostolską (tekst dostępny na www.szkaplerz.pl w modlitewniku). Nie nakładamy go sami, ale otrzymujemy tak jak habit zakonny lub obrączkę. Szkaplerz winien być nakładany po uprzednim poświęceniu. Kapłan wyznacza także codzienną modlitwę.

♦ wypełnić potem świadectwo przyjęcia Szkaplerza i przesłać je na podany na końcu adres pocztowy lub e-mailowy Sanktuarium w Czernej, by dokonać wpisu do Księgi Rodziny Szkaplerznej (to nie jest jeszcze przyjęcie do Bractwa).

Szkaplerz nosimy na szyi tak, aby jedna jego część (dowolna) spoczywała na piersi, a druga na plecach (można go potem zastąpić samemu medalikiem szkaplerznym, nie potrzeba jego poświęcenia). Zniszczonego Szkaplerza nie powinno się wyrzucać, gdyż został poświęcony, lecz najlepiej go spalić. Po przyjęciu Szkaplerza możemy pogłębiać naszą maryjną karmelitańską duchowość we wspólnotach Bractwa Szkaplerznego (Rodziny Szkaplerznej) w prawie 200 miejscach w Polsce. Można zaprenumerować formacyjno-informacyjny kwartalnik „Rodzina Szkaplerzna”.  Więcej informacji: https://www.szkaplerz.pl/.

radiomaryja.pl