Zakony wspierają rodziny
Życie konsekrowane jako dar dla Kościoła i znak dla świata to temat
dzisiejszego spotkania w sanktuarium św. Józefa w Kaliszu. Modlitwa w intencji
rodzin i obrony życia poczętego, która odbywa się w każdy pierwszy czwartek
miesiąca, tym razem przypada w święto Ofiarowania Pańskiego.
Kaliskie spotkanie zainauguruje o godz. 17.00 nabożeństwo, które z okazji
Dnia Życia Konsekrowanego poprowadzą siostry zakonne z różnych zgromadzeń obecne
na wielu polach działalności ewangelizacyjnej. Będzie to też czas świadectwa,
jak modlitwą i pracą siostry pomagają rodzinie w różnych okolicznościach i
wspierają życie ludzkie na każdym etapie rozwoju. Eucharystii będzie
przewodniczył i homilię wygłosi ksiądz biskup Kazimierz Gurda, biskup pomocniczy
diecezji kieleckiej, przewodniczący Komisji ds. Instytutu Życia Konsekrowanego i
Stowarzyszeń Życia Apostolskiego Konferencji Episkopatu Polski. Spotkanie
transmitować będzie Radio Maryja.
Katarzyna Cegielska
***
Komu potrzebne są dziś zakony?
Światowy Dzień Życia Konsekrowanego nieprzypadkowo obchodzony
jest 2 lutego. Jest to bowiem święto Ofiarowania Pańskiego, kluczowego momentu w
historii Zbawiciela, gdy zostaje On zgodnie z żydowskim prawem poświęcony Panu:
"U synów Izraela do Mnie należeć będą pierwociny łona matczynego" (Wj 13, 2).
Życie Jezusa od początku zostaje publicznie poświęcone Bogu, konsekrowane,
oddane całkowicie Jego sprawom. To poświęcenie nie powinno być rozumiane zbyt
powierzchownie. Nie jest to tylko wyrzeczenie się czegoś, strata jakiegoś dobra,
jakaś forma rezygnacji. W języku wiary zwrot "poświęcić się Bogu" oznacza raczej
ukierunkować się na realizację wyższego dobra, Bożego planu, którego chce się
być częścią, który przynosi prawdziwą satysfakcję, prawdziwą radość.
Właśnie zakony uwydatniają ideę ofiarowania, poświęcenia siebie
Bogu. Zakon to nie czysta rezygnacja, to raczej czynne wyjście w kierunku Boga,
poza własne aspiracje. Zakonnicy czytelniej niż inni realizują w sobie wzorzec
Chrystusowego ofiarowania w świątyni: "… na chwałę Boga, chcąc Mu się pełniej
poświęcić i całym życiem wierniej naśladować Chrystusa (…), ślubuję na zawsze
zachować czystość, ubóstwo i posłuszeństwo (…), aby za łaską Ducha Świętego, z
pomocą Maryi Dziewicy osiągnąć doskonałą miłość w służbie Bogu i Kościołowi"
(Formuła profesji zakonnej).
Komu są potrzebne zakony? Może delikatnym dziewczętom,
przestraszonym brutalnym światem, chcącym się przed nim schronić? Może złamanym
sercom wrażliwych młodzieńców, którzy habitem mieliby okryć zawód miłosny czy
rozczarowanie? W "Dialogach karmelitanek" G. Bernanosa czytelnik jest świadkiem
głębokiej rozmowy między kandydatką a przeoryszą klasztoru w przededniu
szaleństwa rewolucji francuskiej. Starsza siostra tłumaczy wystraszonej
dziewczynie, że klasztor to nie miejsce schronienia przed okrutnym światem:
"Wierz mi, że zły to sposób wdrażać się w naszą regułę, rzucając się w nią na
oślep, jak biedny człowiek ścigany przez złoczyńców. (…) Nasza reguła nie jest
schronieniem. To nie reguła nas strzeże, moja córko, to my strzeżemy reguły".
Zakony przechowują i strzegą skarbu swojej Reguły, czyli po prostu Ewangelii
przetłumaczonej na życie wspólnoty.
Komu są potrzebne zakony? Nie zakonnikom. Zakony są potrzebne
Kościołowi. Są potrzebne nam. Są potrzebne księżom w parafiach, i to nie po to,
żeby była na miejscu zakrystianka czy katechetka. Są potrzebne instytucjom
kościelnym, ale nie po to, żeby sprawnie zarządzać, choć i to potrafią. Są
potrzebne wiernym, nie tylko po to, aby służyć w szpitalach czy przedszkolach,
ale raczej, aby w osobach konsekrowanych dostrzegli oni znak innego świata,
Bożego świata. Zakony są potrzebne jako znak, jako drogowskaz skierowany w
pogodne niebo. Pogodne, bo zakonnicy z pogodnym obliczem wskazują całemu
Kościołowi, a także i światu, jedyne prawdziwe Dobro, nieprzemijające.
Ks. dr Dominik Ostrowski
***
Dar dla Boga i ludzi
Dzień Życia Konsekrowanego, który dziś obchodzimy, w święto Ofiarowania
Pańskiego, jest okazją do refleksji nad posługą osób konsekrowanych w
społeczeństwie. Jest również naszym zaangażowaniem we wspieranie zakonów i
instytutów życia konsekrowanego.
W tym roku uroczystości odbywają się pod hasłem Kościół naszym domem”. W
liście pasterskim Życie konsekrowane w Kościele naszym domu” przygotowanym na
ten dzień polscy biskupi zwracają uwagę, że życie konsekrowane (
) stanowi
szczególną formę życia chrześcijańskiego. Bez niego Kościół nie byłby w pełni
sobą, a radykalizm chrześcijańskiego powołania nie byłby w pełni widoczny”.
Ksiądz biskup Kazimierz Gurda, przewodniczący Komisji ds. Instytutów Życia
Konsekrowanego KEP, przypomniał, że wspólnoty życia konsekrowanego są
przestrzenią fizycznego i zarazem duchowego rozwoju człowieka. Zakony i
instytuty życia konsekrowanego często są niedoceniane, a niosą pomoc zagubionemu
współczesnemu człowiekowi. Nie możemy ulegać krzywdzącym opiniom wobec życia
konsekrowanego powiedział. Klasztory, głównie kontemplacyjne, są źródłami na
pustyni miast”, jak stwierdza przeorysza Karmelu w Kielcach matka Alicja
Boćkowska. Siostry zwracają uwagę na wymiar duchowej pomocy, jakiej dziś
potrzeba człowiekowi poszukującemu Boga, pokoju i pojednania. W liście
pasterskim na Dzień Życia Konsekrowanego księża biskupi zachęcają do ufnej
odpowiedzi na Boże wezwanie i wejścia na drogę życia konsekrowanego, by
naśladować Chrystusa w Jego całkowitym oddaniu się Bogu oraz pokornej i
ofiarnej miłości wobec ludzi”. Przypominają, że życie konsekrowane jest dla
ludzi kruchych, ale odważnych, czyli takich, którzy świadomi własnej
niedojrzałości, chcą się dojrzałości uczyć, odważnie dając siebie Panu Bogu i
innym”. Księża biskupi podkreślają również, jak ważna jest pomoc modlitewna, ale
też materialna. Zakony i osoby konsekrowane bardzo często borykają się z wieloma
trudnościami. Wsparcie finansowe dla zakonów szczególnie w Polsce od 1957 r.
niesie m.in. Pomoc Kościołowi w Potrzebie. Cicha i wierna obecność” to hasło
akcji pomocy materialnej zakonom, kontynuowanej również w tym roku. Marta
Polkowska-Ogonowska z fundacji papieskiej Pomoc Kościołowi w Potrzebie zwraca
uwagę, że sytuacja ekonomiczna zakonów jest bardzo trudna, często brakuje
środków np. na ubrania, ubezpieczenia. Na stronie internetowej ww.pkwp.org można
znaleźć informacje o pomocy zakonom, jak również za jej pośrednictwem przesłać
intencje, w których będą się modlić siostry klauzurowe.
Agnieszka Gracz