Przywracają dawną świetność
Ponad tysiącletni Sandomierz, jedno z najstarszych miast w Polsce, do dziś zachwyca nagromadzonymi w nim skarbami kultury oraz unikalnym zespołem urbanistyczno-architektonicznym i krajobrazowym Starego Miasta. Zespół zabytkowy liczy aż 120 obiektów. Przypominają one o dawnej świetności miasta, które było siedzibą książąt, odwiedzali je królowie, żyli w nim sławni uczeni i artyści, jak mistrz Wincenty Kadłubek, Jan Długosz, Mikołaj Gomółka. Sandomierskie zabytki były wielokrotnie konserwowane, lecz upływ czasu powoduje, że również obecnie są przedmiotem troski sandomierskich władz. W ramach projektu „Wzmocnienie zasobów dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego miasta Sandomierza” trwa remont i renowacja Bramy Opatowskiej i ratusza.
– Projekt realizowany przez gminę Sandomierz obejmuje dwa elementy: prace konserwatorskie na obiekcie Bramy Opatowskiej i ratusza, pochodzących z XIV w., oraz zagospodarowanie Małego Rynku i wąwozu Piszczele – objaśnia Grzegorz Cież, naczelnik Wydziału Techniczno-Inwestycyjnego Urzędu Miasta w Sandomierzu. Prace polegają głównie na uzupełnianiu, renowacji i konserwacji elewacji z cegły i kamienia. W wąwozie powstanie m.in. Zielone Centrum Kultury, scena plenerowa, obiekty rekreacyjne, a także mały wyciąg narciarski. Atrakcją nawiązującą do kultury i dziedzictwa Sandomierza będzie aleja szachowa z kamiennymi kopiami figur sławnych szachów z XI-XII w., znalezionych w okolicach wąwozu Piszczele. Są one eksponowane w Muzeum Okręgowym w ratuszu.
Kosztorys realizacji projektu wynosi ok. 6 mln 657 tys. zł. Miasto stara się również o fundusze na rewitalizację terenów nadwiślańskich oraz prace zabezpieczające sandomierską Starówkę. – Chcemy zagospodarować bulwar im. Józefa Piłsudskiego nad Wisłą i przystań w starym porcie oraz wydzielić miejsce na scenę plenerową dla festiwalu muzycznego „Szantomierz” – mówi Grzegorz Cież.
Szczególne zagrożenie zniszczeniem zabytkowego zespołu zaistniało w 1967 r., gdy nastąpiło gwałtowne osunięcie skarpy wschodniej. Wtedy na ratowanie nadwiślańskiej skarpy i Starówki duże środki przekazał Urząd Rady Ministrów. – W latach siedemdziesiątych to, co istnieje na Rynku i wokół niego, zostało w większości wyremontowane, wszystkie kamienice przebudowano wewnątrz, bo nie nadawały się do użytku, udostępniono także podziemną trasę turystyczną. Remont ratusza skończył się w 1977 roku. W dalszej kolejności planujemy na Starym Mieście m.in. wymieniać podziemną sieć wodociągową z ogólnospławnej na sanitarną i deszczową z zachowaniem przepisów o ochronie środowiska, kłaść nową nawierzchnię, ujednolicać kamieniarkę, żeby to wszystko przystawało do XXI wieku – podkreśla Grzegorz Cież.