Ojczyzna jako dar i zadanie
Msza św. za Ojczyznę w 93. rocznicę odzyskania niepodległości
Wstęp
Gromadzimy się dzisiaj w naszych świątyniach, by złożyć dar modlitwy za naszą Ojczyznę ziemską. Panu Bogu podziękujemy za odzyskaną przez 93. laty niepodległość i będziemy wypraszać Boże Błogosławieństwo na jutro naszej Ojczyzny
1. Przesłanie Bożego słowa
Słowo Boże głoszone na liturgii stanowi dla nas pierwsze źródło prawdy; jest szczególnym pokarmem dla naszego ducha. Dlatego też z uwagą przyjmujemy i rozważamy to, co Bóg mówi do nas. W Pierwszym Czytaniu Pan Bóg nam dziś przypomina, że On, jako Stwórca, może być poznany z dzieł, które stworzył: „Głupi już z natury są wszyscy ludzie, którzy nie poznali Boga: z dóbr widzialnych nie zdołali poznać Tego, który jest, patrząc na dzieła nie poznali Twórcy…. Bo z wielkości i piękna stworzeń poznaje się przez podobieństwo ich Stwórcę” (Mdr 13, 1- ). Mamy więc dwie księgi, które mówią nam o Bogu. Księga świata – dostępna dla wszystkich, przekazana nam w dziele stworzenia i Księga Objawienia – Biblia – Pismo Święte, przekazane nam w trakcie historii zbawienia. Dzisiaj Bóg przypomina nam jak ważna jest Księga świata. Świat nie jest dziełem przypadku, nie powstał sam z siebie. Nic samemu sobie nie udziela istnienia, tylko otrzymuje je od innego bytu. Istniejemy nie sami z siebie, ale otrzymujemy istnienie od Pana Boga za pośrednictwem rodziców. Każda, nawet najmniejsza ja rzecz świata ma istnienie od czegoś innego i świat jako całość nie wziął się sam ze siebie, nie dał sobie istnienia, ale zawdzięcza je Bogu. Świat jest jakby wizytówką Pana Boga. Świat nam mówi o Bogu, o swoim Stwórcy. Zauważamy, że dzisiaj ta Księga świata jest dla niektórych mało czytelna, czy nawet w ogóle nieczytelna, znaczy to, że przestali poprawnie myśleć, że zagubili sens kontemplacji, zadumy nad światem.
Świat, jego wielkość, piękno, celowość były dla tak wielu uczonych drogą do odkrywania wielkości Boga. Filozof niemiecki Immauel Kant (1724-1804), jeden z największych myślicieli czasów nowożytnych był urzeczony i zdumiony widokiem gwiaździstego nieba i ludzkim sumieniem, w którym zakodowana jest powinność czynienia dobra i unikania zła. W dzisiejszym psalmie były słowa: „Niebiosa głoszą chwałę Boga, dzieło rąk Jego obwieszcza nieboskłon”.
W dzisiejszej Ewangelii znajdujemy podobną myśl. Pan Jezus przestrzega nas przed lekkomyślnym, bezrozumnym życiem, przed płaskim, tylko biologicznym stylem życia, gdzie się jedynie je i pije, kupuje i sprzedaje, buduje i sadzi, a zapomina się o Bogu, o Jego prawie.
Dzisiaj, w dzień Święta Niepodległości, modlimy się o to, by mieszkańcy naszej Ojczyzny byli ludźmi poznającymi Pana Boga ze stworzeń, by nie byli lekkomyślni, bezmyślni, jak kiedyś za dni Noego czy mieszkańcy Sodomy i Gomory, aby byli mądrzy i naprawiali Rzeczpospolitą kierując się wskazówkami Pana Boga.
2. Ojczyzna naszym darem i zadaniem
Dzisiaj w narodowe święto przypomnijmy słowa o Ojczyźnie dwóch największych Polaków naszego czasu: Ojca św., błogosławionego Jana Pawła II i Sługi Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego.
Przemawiając 3 maja 1981 r. na Placu. św. Piotra w Rzymie Jan Paweł II mówił: „Ojczyzna jest darem i jest równocześnie zadaniem”. W stwierdzeniu tym zawarł bardzo ważną prawdę o ojczyźnie. Ojczyzna jest darem. Na ten dar składają się całe jej dzieje, wspólna przeszłość, wiara, ludzie święci, bohaterowie narodowi, obyczaje, język, pomniki kultury: literatura, sztuka, nauka. Ojczyzna to ziemia i groby, jak głosi napis na bramie cmentarza w Zakopanem. Ojczyzna więc – to ogromne bogactwo, powierzone człowiekowi – to wielki dar, który należy wielkodusznie przyjąć i mieć wobec niego wielką cześć. W przemówieniu powitalnym, na rozpoczęcie Drugiej Pielgrzymki do Ojczyzny, w dniu 16 czerwca 1983 r. Jan Paweł II powiedział: „Pierwszym słowem wypowiedzianym w milczeniu i na klęczkach, był pocałunek tej ziemi, ojczystej ziemi…Pocałunek złożony na ziemi polskiej ma jednak dla mnie sens szczególny. Jest to jakby pocałunek złożony na rękach matki – albowiem Ojczyzna jest naszą matką ziemską. Polska jest matką szczególną. Niełatwe są jej dzieje, zwłaszcza na przestrzeni ostatnich stuleci. Jest matką, która wiele przecierpiała i wciąż na nowo cierpi. Dlatego też ma prawo do miłości szczególnej. Dziś te słowa odczytujemy jako testament dla nas wszystkich. Winniśmy ojczyznę traktowali jako matkę.
Ojczyzna ziemska jest nie tylko darem, który należy przyjąć, rozwijać i czcić, ale jest także wielkim zadaniem dla człowieka. Papież pokazał nam jak to zadanie wypełniać. Z pewnością taką postawę przejął od kard. Stefana Wyszyńskiego, Prymasa Tysiąclecia. Z jego pięknych wypowiedzi o Ojczyźnie przytoczmy jedną. Krótko przed swoją śmiercią powiedział do rodaków: „Tak często słyszy się zdanie: . Jednakże trudniej jest niekiedy żyć dla Ojczyzny. Można w odruchu bohaterskim oddać swoje życie na polu walki, ale to trwa krótko. Większym nieraz bohaterstwem jest żyć, trwać, wytrzymać całe lata… Wytrwać dla Ojczyzny, nabrać zaufania do niej, mieć gotowość oddania jej wszystkiego z siebie… Jakże ważna jest świadomość, że jesteśmy na służbie temu Narodowi, który przez całe wieki przygotowywał nam ojczystą ziemię, na której nam wypadło dziś żyć. Jesteśmy z tym Narodem tak bardzo związani…”.
Tak uczył nas żyć i poświęcać się dla Ojczyzny, wielki Syn Kościoła i Narodu polskiego, który wiele dla niej wycierpiał.
Idąc za myślą wielkiego Prymasa, możemy powiedzieć, że los naszego kraju nie zależy dzisiaj od męstwa na polu walki, ale od uczciwości w pracy i wybierania mądrych rządców. Obserwując dzisiejsze życia publiczne możemy powiedzieć, że Polakom łatwiej przychodziło bić się za Ojczyznę na frontach i w walkach partyzanckich, niż dla niej uczciwie pracować.
Moi drodzy, oszczędźmy sobie narzekania i uwydatniania bolączek dzisiejszego naszego życia narodowego. Wszyscy widzimy jak jest. Nie dajmy sobie wmówić, że nasza troska o Ojczyznę, że nasz patriotyzm jest nacjonalizmem czy nawet szowinizmem. Nacjonalizm i szowinizm jest wtedy, gdy poza swoim narodem nie widzi się innych, gdy się nie szanuje narodów innych. Natomiast brak troski o naród, brak miłości do ojczyzny, jest wielkim brakiem, jest zaniecaniem podstawowego obowiązku, wymogu ludzkiego serca. Módlmy się dziś o pomyślność dla naszej Ojczyzny ziemskiej. Prośmy o to, aby nasza Ojczyzna miała dziś prawdziwych oddanych jej synów i córki.
Zakończenie
Prośmy o to słowami wielkiego patrioty i syna polskiej ziemi, ks. Piotra Skargi: „Boże, Rządco i Panie narodów, z ręki i karności Twojej racz nas nie wypuszczać, a za przyczyną Najświętszej Panny, Królowej naszej, błogosław Ojczyźnie naszej, by Tobie zawsze wierna, chwałę przynosiła Imieniowi Twemu, a syny swe wiodła ku szczęśliwości. Wszechmogący wieczny Boże, spuść nam szeroką i głęboką miłość ku braciom i najmilszej Matce, Ojczyźnie naszej, byśmy jej i ludowi Twemu, swoich pożytków zapomniawszy, mogli służyć uczciwie. Ześlij Ducha Świętego na sługi Twoje, rządy kraju naszego sprawujące, by wedle woli Twojej ludem sobie powierzonym mądrze i sprawiedliwie zdołali kierować. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.