fot. pixabay.com

Pył nawozi rośliny poprzez liście

Unoszący się w atmosferze pył osiada na liściach roślin, stając się dla nich istotnym źródłem składników mineralnych – informuje pismo „New Phytologist”.

Każdego roku miliardy ton cząstek pyłu mineralnego są unoszone przez wiatry z suchych, pozbawionych roślinności obszarów – i roznoszone po całej Ziemi, gdzie wpływają na procesy atmosferyczne i globalny klimat oraz osadzają pierwiastki podtrzymujące życie tysiące kilometrów od ich źródła. Po opadnięciu, cząstki pyłu mogą użyźniać ekosystemy morskie i lądowe, dostarczając makroelementów, takich jak fosfor, potas i magnez, a także mikroelementów, takich jak żelazo, mangan, miedź i nikiel. Większość badań nad nawożeniem pyłem koncentrowała się na ekosystemach morskich, gdzie epizodyczne opadnięcia pyłu dostarczają fosforu i mikroelementów, które w innym przypadku są rzadkie w wodzie morskiej. Ma to natychmiastowy wpływ na produktywność biologiczną.

Jak wykazały badania przeprowadzone przez izraelskich naukowców w regionie Morza Śródziemnego, ekspozycja z natury lekko kwaśnych liści roślin na pył (w tym przypadku rozpylany przez eksperymentatorów pył wulkaniczny) zwiększyła stężenie makro- i mikroelementów w tych roślinach.

Łącząc obserwacje terenowe z szacunkami dotyczącymi osadzania się pyłu i danymi dotyczącymi składników odżywczych w glebie z różnych regionów, badacze odkryli, że w przypadku dużego zapylenia powietrza dzienne ilości składników odżywczych pobierane przez liście mogą być równe lub wyższe niż te pochodzące z gleby. Z pyłu mogą uwalniać się na przykład fosfor i żelazo.

„Sugeruje to odejście od tradycyjnego, glebocentrycznego spojrzenia na pozyskiwanie składników odżywczych – w kierunku ścieżki mediowanej przez roślinność, w której korony roślin działają jak aktywny interfejs, wychwytujący i przetwarzający cząsteczki atmosferyczne” – powiedział Anton Lokshin z Uniwersytetu Ben-Guriona w Negewie.

„W ekosystemach o ograniczonych zasobach składników odżywczych, ta oparta na liściach ścieżka żywieniowa może stanowić ważny, a obecnie pomijany wkład w odżywianie roślin i funkcjonowanie ekosystemów” – dodał.

Zdaniem autorów badania ścieżka absorpcji przez liście może zyskiwać na znaczeniu w miarę zmian emisji i transportu pyłu w wyniku przyszłych zmian klimatu i powinna być uwzględniana w modelach roślinności, składników odżywczych i obiegu węgla.

PAP

drukuj