Wielkanoc według kalendarza juliańskiego
Na terenie znacznej części diecezji drohiczyńskiej i województwa podlaskiego, a także w niektórych parafiach zamieszkałych przez ludność ukraińska i białoruską w całej Polsce, niedziela 27 kwietnia jest obchodzona przez wyznawców Cerkwi Prawosławnej jako Uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego, którą poprzedzają obchody Wielkiego Tygodnia. Dzieje się tak dlatego, że wyznawcy z części kościołów obrządku wschodniego, zarówno prawosławnych, jaki też katolickich, przyjmują kalendarz juliański w ustalaniu roku liturgicznego. Kalendarz ten, niegdyś obowiązujący w świecie, został po późniejszych obliczeniach skorygowany przez kalendarz gregoriański, który został powszechnie uznany i obecnie obowiązujący. Nazwy jednego i drugiego pochodzą od imion papieży, którzy je wprowadzali. Przesuniecie kilkunastu dni, skutkuje tym, że Boże Narodzenie jest świętowane 7 stycznia, a Wielkanoc, którą obchodzi się po pierwszej wiosennej księżycowej pełni, czasami jest obchodzona w tym samym terminie, a czasami jest nawet z dużym opóźnieniem. Jest wiele podobieństw w obrzędowości wschodniej Wielkiego Tygodnia, są oczywiście także różnice wynikające ze wschodniej obrzędowości liturgicznej, języka, śpiewu i symboliki. Na przykład w cerkwiach nie stawia się Grobów Pańskich, a ich role pełni „Płaścienica” – płótno z namalowanym wizerunkiem Chrystusa złożonego do grobu, przed którym jest Jego adoracja. Pięknym zwyczajem wśród wiernych kościołów wschodnich jest pozdrowienie, którym witają się w okresie paschalnym: „Christos woskresien” ( Chrystus zmartwychwstał), na co odpowiada się „Woistienno woskresien” ( Prawdziwie zmartwychwstał. W tym czasie pozdrowienie to wyrażające wielkanocna radość kierowane jest przy powitaniach do wszystkich spotkanych. Wykorzystując prawa mniejszości narodowych, w województwie podlaskim także poniedziałek 28 kwietnia w wielu zakładach i szkołach jest dniem wolnym od pracy w związku z obchodzonym drugim dniem Wielkanocy. Część katolików obrządku łacińskiego dzieli także po raz drugi radość wielkanocną przez koligacje rodzinne, wielu małżeństw mieszanych i powiązania sąsiedzkie oraz przyjacielskie.