Wypłyń na głębię – DUC IN ALTUM: Średniowieczny realizm śmierci
W przeciwieństwie do nas, współczesnych ludzie średniowiecza nie mieli oporów w podejmowaniu rozważań o przemijaniu i śmierci. Dla mieszkańców średniowiecznej Europy śmierć była czymś bardzo rzeczywistym, niemal codziennym. Interesowano się śmiercią, o czym świadczą pomniki malarstwa i literatury (np. Boska komedia Alighieri Dantego, Wielki Testament Franciszka Villona, Rozmowa Mistrza Polikarpa ze Śmiercią czy utwór pt. Dusza z ciała wyleciała anonimowych polskich autorów). Pisano specjalne traktaty o dobrym umieraniu, propagujące tzw. ars moriendi (sztukę umierania). Na średniowieczne zainteresowanie śmiercią złożyło się wiele przyczyn.