Sponiewierana pamięć Filipa Adwenta

Uniwersytet Wrocławski, a w ślad za nim „Rzeczpospolita” zestawiają aktywność żyjących i zmarłych posłów do Parlamentu Europejskiego. Metodologia godna interwencji Barbary Kudryckiej

Na liście największych „obiboków” w Parlamencie Europejskim wnikliwa grupa badawcza z Uniwersytetu Wrocławskiego, pracująca pod kierunkiem dr Marzeny Cichosz, umieściła m.in. nazwisko nieżyjącego od czterech lat Filipa Adwenta. Raport z badań został entuzjastycznie opisany w artykule „Rzeczpospolitej” pt. „Cenzurki dla europosłów”. – To znieważenie pamięci zmarłego posła, który w dodatku w czasie prac parlamentarnych wykazał się ogromną pracowitością oraz wybitnym przygotowaniem do dobrego wypełniania obowiązków poselskich – komentuje Witold Tomczak, poseł do PE.

Artykuł w „Rzeczpospolitej” (nr 124/2009) relacjonuje dokonania badawcze młodych adeptów politologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Przygotowali oni zestawienie aktywności europarlamentarzystów w okresie 5-letniej kadencji. Na liście „obiboków” znalazło się m.in. nazwisko Filipa Adwenta. Kto za to przeprosi?

Nie trzeba przypominać, że Filip Adwent, europoseł z Podkarpacia, zmarł w wyniku ran odniesionych w wypadku samochodowym, do jakiego doszło przed czterema laty koło Grójca. Na miejscu zginęli wówczas jego 19-letnia córka Maria i 85-letni ojciec Stanisław. Poseł oraz jego matka Hanna zmarli w wyniku odniesionych obrażeń osiem dni później.

W rankingu wzięto pod uwagę funkcje posłów w komisjach PE, a także aktywność na forum europarlamentu (przedstawienie sprawozdań i branie udziału w debatach) oraz udział w delegacjach.

W Instytucie Politologii Uniwersytetu Wrocławskiego nikt nie odważył się z nami na ten temat rozmawiać. – Widocznie to jakaś pomyłka – usłyszeliśmy tylko w sekretariacie Instytutu.

Z kolei redakcja „Rzeczypospolitej” odesłała nas do autora artykułu, Jarosława Kałuckiego. Ten tłumaczy, iż korzystał z danych Instytutu Politologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Redaktor powołuje się na argumentację grupy studentów, którzy opracowali ranking. Jego celem było przedstawienie aktywności wszystkich polskich europosłów bez względu na czas zasiadania przez nich w PE. A pomijając posłów takich jak Filip Adwent, musieliby pominąć w badaniach także innych eurodeputowanych, którzy swój mandat sprawowali krócej niż 5 lat.

– To żenujący brak kultury – takie uwłaczanie pamięci dobrego i nieżyjącego już człowieka. Świadczy to też o braku profesjonalizmu grupy studenckiej i samej redakcji – komentuje Jarosław Rusiecki (PiS) z sejmowej Komisji Kultury i Środków Przekazu.

– Umieszczenie śp. Filipa Adwenta wśród największych „obiboków” jest tym bardziej rażące, że z krótkiego okresu posłowania zapamiętaliśmy zarówno jego ogromną pracowitość, jak i wybitne przygotowanie do dobrego wypełniania obowiązków poselskich – zauważa z kolei europoseł Witold Tomczak w oficjalnym liście skierowanym do redakcji „Rzeczpospolitej”.

Wtóruje mu Janusz Wojciechowski, który wydał w tej sprawie specjalne oświadczenie: – Jest mi niezmiernie przykro z powodu tej publikacji w „Rzeczpospolitej”. Śmierć posła Adwenta była głośnym wydarzeniem. Jak można ją było przeoczyć? Myślę, że „Rzeczpospolita” o niej zapomniała, bo nie dopuszczam myśli, że ktoś świadomie nazwał „obibokiem” człowieka, który zaprzestał pracy z powodu… własnej śmierci.

Również Wojciechowski ma wiele do powiedzenia na temat zaangażowania Filipa Adwenta. – Miałem honor blisko współpracować z posłem Adwentem w europarlamencie. Pracowaliśmy razem w Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Był jednym z najbardziej pracowitych posłów. Ten polski patriota w każdym swoim wystąpieniu na posiedzeniach komisji upominał się o równe prawa dla Polski, o godne traktowanie polskich rolników. Lekarz z zawodu zadziwiał doskonałą znajomością problemów polskiej i europejskiej wsi. Znakomicie władał językiem francuskim i często zabierał głos właśnie w tym języku, aby skuteczniej przekonywać francuskojęzycznych posłów do naszych racji. W europarlamencie cieszył się dużym szacunkiem i prestiżem. Bardzo go potem brakowało w walce o polskie sprawy – zaznacza Janusz Wojciechowski.