Grób Pański dziś

„Nie ma Go tu! Zmartwychwstał jak powiedział” (Mt 28, 6). Można też przyjechać tutaj i osobiście sprawdzić, że Pana Jezusa nie ma w Grobie, podobnie jak uczynił to św. Jan, który wszedł do pustego Grobu, „ujrzał i uwierzył” (J 20, 8). „Nie ma Go, zmartwychwstał, jak powiedział, oto miejsce, gdzie go złożono”.

Typowy Grób

Miejsce, gdzie złożono Pana Jezusa, było własnością Józefa z Arymatei, członka Sanhedrynu. Pochował on Chrystusa we własnym grobie, który odzwierciedla typowe miejsce żydowskiego pochówku. Ma on dwie części połączone ze sobą wąskim przejściem. Pierwsza, dość obszerna, służyła za miejsce modlitwy i żałoby dla rodziny. W drugiej zaś części, znacznie mniejszej, były wykute w skale podłużne wnęki, w których kładziono zmarłych. Wejście do grobu zasuwano masywnym głazem przypominającym kamień młyński. Dlatego kobiety idące do grobu martwiły się i „mówiły między sobą: „Kto nam odsunie kamień od wejścia do grobu?”” (Mk 16, 3).

Pielgrzymi

Od wieków z całego świata przybywają do Bazyliki Zmartwychwstania, aby pomodlić się przy pustym Grobie. Pierwsza pielgrzymowała tutaj Matka Najświętsza, która – jak mówią apokryfy – codziennie przybywała na Kalwarię i do pustego Grobu (Transitus 1). Na tę pamiątkę w Bazylice Zmartwychwstania są tzw. Arkady Maryi. Bez wątpienia przychodzili tutaj na modlitwę pierwsi chrześcijanie, którzy licznie przyjmowali chrzest, o czym czytamy w Dziejach Apostolskich (…).

Niestety, w 135 r. cesarz Hadrian, chcąc wymazać z pamięci chrześcijan święte miejsca, postawił nad Grobem Pańskim ołtarz Venus. W ten sposób jednak zaznaczył jeszcze bardziej to miejsce. Gdy matka cesarza Konstantyna, św. Helena, przybyła do Jerozolimy, nie było problemów z identyfikacją miejsca Zmartwychwstania. W krótkim czasie postawiono tu potężną bazylikę, a sam grób został zamknięty wewnątrz małej kaplicy. W ciągu wieków kaplica Grobu Bożego ulegała zmianom (lata: 614, 1009, 1048, 1555, 1719, 1808). Zachowała jednak swe przeznaczenie – wskazywała miejsce Zmartwychwstania.

Współczesność

Obecnie Grób Pański ma również dwie części. Pierwsza z nich, będąca przedsionkiem, jest zwana kaplicą Anioła, ponieważ tam ukazał się on niewiastom. Znajduje się w niej fragment kamienia, który według tradycji zamykał wejście do grobu. W drugiej części jest miejsce, gdzie złożono Ciało Chrystusa owinięte w płótna zgodnie z żydowską tradycją. Na tym miejscu jest obecnie marmurowa płyta. Ojciec Bonifacy z Roguzy, franciszkanin, będąc świadkiem prac restauracyjnych w 1555 r., stwierdza, że po zdjęciu wszelkich ornamentów można było widzieć oryginalną skałę, na której spoczęło Ciało Zbawiciela.

Nad marmurową płytą widnieje wizerunek Zmartwychwstania Pana Jezusa, a z góry zwisa szereg lamp wskazujących na wagę miejsca. Na ścianie północnej jest ikona Matki Bożej. Można ją uchylić i zobaczyć za nią fragment surowej skały grobowej, która bez zmian i ornamentów dotrwała do współczesności, będąc świadkiem Zmartwychwstania.

Liturgia

Grób Pański jest pod opieką katolików i prawosławnych (głównie Greków i Ormian). W związku z tym każde wyznanie chrześcijańskie ma wyznaczone godziny, w czasie których sprawuje Liturgię. Jako katolicy możemy celebrować codziennie Mszę Świętą od 4.30 do 7.15. W Grobie Pańskim kończy się codzienna procesja, piątkowa Droga Krzyżowa oraz inne nabożeństwa. W ciągu dnia Grobem opiekują się prawosławni (Grecy), a o godz. 20.00 każdego dnia zamyka się bazylikę. Jeśli ktoś chce, to może pozostać wewnątrz na całonocną modlitwę. Ojcowie Franciszkanie mają połączony z bazyliką klasztor i w nocy modlą się przy Grobie Pańskim. Obecnie w klasztorze jest trzech Polaków, w tym przełożony o. Władysław Brzeziński.