Świadek pontyfikatu
Na zaproszenie Komisariatu Ziemi Świętej w dniach 14-17 listopada gości z oficjalną wizytą w Izraelu ks. kard. Stanisław Dziwisz. W programie wizyty metropolity krakowskiego znalazła się m.in. Jerozolima.
Trudno jest chodzić kardynałowi z Krakowa po Jerozolimie. Co chwila ktoś rozpoznaje w nim sekretarza i przyjaciela Jana Pawła II. Raz są to Hiszpanie, innym razem podchodzą Amerykanie. Z okrzykiem radości witają go Polacy, nie przepuszczą też Włosi. „My się spieszymy!”, mówi do chcących zrobić zdjęcie z ks. kard. Dziwiszem Włochów o. Jerzy Kraj, franciszkanin odpowiedzialny za pielgrzymkę, na co oni odpowiadają: „Pozwólcie, w nim widzimy Papieża”.
Istotnie, po śladach Jezusa, szlakiem Jana Pawła II, podąża ks. kard. Stanisław Dziwisz, z którym przybyli: ks. Dariusz Raś, jego sekretarz, oraz ks. Robert Nęcek, rzecznik archidiecezji. Pielgrzymka rozpoczęła się 14 listopada od nawiedzenia Bazyliki Zmartwychwstania, po której oprowadzał franciszkanin o. Władysław Brzeziński, tutejszy gwardian. Wzruszający był moment, kiedy kardynał z Krakowa modlił się na Kalwarii oraz przy Grobie Pańskim, tak jak w roku 2000 Jan Paweł II. Podobnie i Msza Święta sprawowana w bazylice, gdzie ksiądz kardynał zachęcił na wstępie Liturgii do modlitwy w intencji archidiecezji krakowskiej. Po Eucharystii miały miejsce odwiedziny w Studium Biblicum Franciscanum, gdzie na dostojnego gościa oczekiwał gwardian o. Dobromir Jasztal wraz ze wspólnotą franciszkańską. Witając ks. kard. Dziwisza, ojciec gwardian zaznaczył, że takiego gościa nie trzeba przedstawiać, bo wszyscy go znają.
W tym samym dniu metropolita krakowski nawiedził także inną uczelnię – Ecole Biblique, podejmowany gościnnie przez dyrektora szkoły, dominikanina o. Michaela Poffeta wraz z tamtejszą wspólnotą. Następnie ks. kard. Stanisław Dziwisz jako pielgrzym odprawił drogę krzyżową, idąc po śladach Jezusa. Po zakończeniu tego nabożeństwa, wychodząc z Bazyliki Zmartwychwstania, z wielką radością przywitali go rodacy przybyli z pielgrzymką Rodziny Radia Maryja. Kolejnym punktem programu była Ściana Płaczu, miejsce przypominające starotestamentową świątynię jerozolimską. Później nastąpiło spotkanie z hierarchią katolicką diecezji jerozolimskiej oraz wspólne Nieszpory we franciszkańskim klasztorze Zbawiciela.