Modlitwa i wysiłek

Papieska Intencja Misyjna na listopad 2006

Aby dzięki połączonym wysiłkom ludzi wierzących i aktywnych członków społeczeństwa udało się usunąć nowe i stare przeszkody uniemożliwiające rozwój kontynentu afrykańskiego.

W adhortacji synodalnej „Ecclesia in Africa”, którą Jan Paweł II podpisał w Jaunde w czasie pielgrzymki apostolskiej 14 września 1995 r. do Kamerunu, VI rozdział zwraca uwagę na szereg problemów społecznych i ekonomicznych nurtujących kontynent afrykański. Ale w tym kontekście – jak zauważył Ojciec Święty – Afryka ma przede wszystkim niezbywalne prawo być ziemią nadziei, sprawiedliwości i pokoju. Jednak ostatnie dziesięciolecie, które upłynęło już od publikacji papieskiego dokumentu, nie przyniosło zbyt wiele nadziei, pokoju i sprawiedliwości. Instrumentalne traktowanie tego kontynentu sprawia, iż jest on wciąż tanim źródłem licznych surowców mineralnych i naturalnych, dzięki którym bardzo szybko rozwijają się gospodarki innych krajów świata. Dlatego w przytoczonym dokumencie Papież mówi o koniecznej współpracy między sobą ludzi różnych religii, potrzebie budowania społeczeństwa obywatelskiego, trosce o praworządność i uczciwe zarządzanie majątkiem społecznym. Jeśli obecnie generalnie mija ponad 45 lat od odzyskania niepodległości przez większość krajów afrykańskich, to stajemy przed pytaniem o owoce tej niepodległości. Nasuwa się dosyć łatwo krytyczna ocena na temat „niewykorzystanej szansy”. Nie należy jednak ulegać naiwnej pokusie, ponieważ zespół czynników, które o tym decydowały, jest złożony, niekiedy nawet zamierzony przez polityczne i ekonomiczne potęgi świata. Natomiast nie ulega wątpliwości, że obecnie Afryka potrzebuje „nowego człowieka” zdolnego do dialogu z powodu wszechobecnego trybalizmu i zmian politycznych, uczciwego (ze względu na plagę korupcji), odpowiedzialnego w swoim życiu emocjonalnym i rodzinnym – z racji panujących epidemii, a zwłaszcza choroby AIDS. Już w tym duchu w 1971 r. zwracali się do wiernych biskupi krajów języka francuskiego zgromadzeni na Konferencji Biskupów Afryki Zachodniej (CERAO).
Połączone wysiłki i zaangażowanie ludzi wierzących i aktywnych członków społeczeństwa, o których mówi Benedykt XVI w listopadowej intencji misyjnej, to pewien rodzaj szansy nie tylko na przetrwanie, ale i środek na usuwanie przeszkód natury ekonomicznej, plemiennej oraz szansa na nowe perspektywy, które poprawią los milionów Afrykańczyków. Kolejny synod dla Kościoła w Afryce zwołany przez Ojca Świętego w dużej mierze chce się zająć sprawami pokoju i sprawiedliwości, ponieważ to one są najważniejszymi drogami rozwoju. Dzięki tej papieskiej intencji misyjnej jesteśmy zaproszeni, aby te wysiłki wspierać modlitwą, stając się współodpowiedzialnymi za przyszłość tego kontynentu i ludzi, którzy tych zmian będą dokonywać.