Otwierała innym świat

Popiersie Karoliny Lanckorońskiej dołączyło w niedzielę do
największej w Polsce plenerowej galerii postaci zasłużonych znajdującej się w
Parku im. dr. H. Jordana w Krakowie. Lanckorońska zdobyła uznanie m.in. jako
wybitny mecenas nauki i kultury. Jej pomnik stanął w sąsiedztwie popiersi o.
Maksymiliana Kolbego i Marii Skłodowskiej-Curie.

Karolina Lanckorońska to już 39. wybitna postać, która tworzy największy w
Polsce plenerowy panteon osobistości zasłużonych dla Polski. Popiersie ufundował
Uniwersytet Jagielloński, którego Lanckorońska jest honorowym doktorem. Pomnik
wykonany został z brązu przez Józefa Opala. W niedzielę monument został
poświęcony przez ks. bp. Albina Małysiaka. Jak podkreślił prof. dr hab. Andrzej
Mania, rektor ds. dydaktyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, ilekroć w kręgach osób
znających Karolinę Lanckorońską o niej mówiono, tylekroć wskazywało się na jej
skromność i godne życie oraz na dokonania, które zasługują na pamięć. Był też
podziw dla uczonej, a zarazem osoby o wielkiej energii, która „krok po kroku
innym otwierała możliwość kontaktu ze światem”.
Karolina Lanckorońska
urodziła się w 1898 r. w Buchberg w Dolnej Austrii. W 1926 roku obroniła
doktorat na Uniwersytecie Wiedeńskim, w 1935 roku habilitowała się na
Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Tam też rozpoczęła pracę naukową. Po
wybuchu II wojny światowej zaangażowała się w działalność konspiracyjną oraz
pomoc więźniom. Została aresztowana i skazana na śmierć. Wyrok jednak uchylono i
hitlerowcy więzili ją w Stanisławowie, Berlinie i Ravensbrück. Po wojnie
zamieszkała w Rzymie. Założyła Fundusz im. Karola Lanckorońskiego, który od 1967
roku funkcjonował jako Fundacja Lanckorońskich z Brzezia z siedzibą we Fryburgu
i Londynie. Karolina Lanckorońska zmarła 25 sierpnia 2002 roku w Rzymie w wieku
104 lat.

Marcin Austyn