Ojciec Święty Benedykt XVI mianował arcybiskupem metropolitą katowickim dotychczasowego biskupa tarnowskiego Wiktora Skworca.
Biskup Wiktor Paweł Skworc urodził się 19 maja 1948 r. w Rudzie Śląskiej –
Bielszowicach, syn Jerzego i Anny z domu Nandzik.
Egzamin dojrzałości zdał w 1966 r. w Liceum Ogólnokształcącym w Rudzie
Śląskiej. W 1973 r. ukończył studia filozoficzno-teologiczne w Wyższym Śląskim
Seminarium Duchownym, które wówczas miało siedzibę w Krakowie. W czasie studiów,
w roku akademickim 1970/1971, odbył obowiązkowy roczny staż pracy w kopalni
węgla kamiennego "Walenty – Wawel" w Rudzie Śląskiej. (Obowiązek ten wprowadził
biskup katowicki Herbert Bednorz).
Jako diakon wyjechał do Drezna (NRD), gdzie był duszpasterzem polskiej młodzieży
pracującej w Dreźnie i Lipsku. Po przyjęciu w dniu 19 kwietnia 1973 r. święceń
kapłańskich pracował nadal za granicą, skąd został odwołany w sierpniu tegoż
roku i mianowany wikariuszem parafii pw. Św. Apostołów Piotra i Pawła w
Katowicach. W latach 1975-1980 pełnił funkcję sekretarza i kapelana biskupa
katowickiego Herberta Bednorza. W 1979 r. uzyskał licencjat z teologii na
Akademii Teologii Katolickiej (ATK) w Warszawie.
W 1980 r. powierzono mu funkcję kanclerza Kurii Diecezjalnej w Katowicach.
Pełniąc tę funkcję koordynował m.in. sprawy budownictwa i był jednym z głównych
organizatorów wizyty Jana Pawła II w Katowicach w roku 1983. Utworzył fundusz
pomocy dla księży misjonarzy. Przyczynił się do powstania w Katowicach klasztoru
Sióstr Karmelitanek i wybudowania domu dla księży emerytów. W okresie stanu
wojennego tworzył wraz innymi i brał udział w działalności Biskupiego Komitetu
Pomocy Więźniom i Internowanym, organizując wszechstronną pomoc dla
internowanych i więzionych oraz ich rodzin.
W latach 80-tych, charakteryzujących się na Śląsku poważnymi napięciami
społecznymi, uczestniczył jako mediator w sporach pomiędzy strajkującymi i
pracodawcami. W 1992 r. został mianowany wikariuszem generalnym i ekonomem
archidiecezji katowickiej. Pełnił też kilka innych funkcji diecezjalnych, m.in.:
wizytatora, członka Rady Kapłańskiej, Kolegium Konsultorów. W 1995 r. uzyskał
doktorat z zakresu nauk humanistycznych na ATK w Warszawie. Tytuł pracy
doktorskiej: "Budownictwo kościołów w diecezji katowickiej w latach 1945-1989".
Dnia 13 grudnia 1997 r. Ojciec Święty Jan Paweł II mianował ks. dr. Wiktora
Skworca biskupem tarnowskim. Sakrę biskupią przyjął z rąk Ojca Świętego w
uroczystość Objawienia Pańskiego (6 stycznia 1998 r.) w bazylice św. Piotra na
Watykanie. Ingres do katedry tarnowskiej odbył 25 stycznia 1998 r.
Jako pasterz Kościoła tarnowskiego podjął szereg inicjatyw w diecezji. Ważnym
impulsem w tym względzie była wizyta Ojca Świętego Jana Pawła II w Starym Sączu
i kanonizacja bł. Kingi, ksieni Klasztoru Sióstr Klarysek. Decyzją Księdza
Biskupa wokół Ołtarza Papieskiego” powstało Diecezjalne Centrum Pielgrzymowania
im. Jana Pawła II, obejmujące całą infrastrukturę z domem rekolekcyjnym Opoka”,
muzeum papieskim. Centrum stanowi ważny punkt pielgrzymkowy w diecezji, jak
również miejsce ogólnodiecezjalnych uroczystości. Kolejną ważną inicjatywą była
budowa w Tarnowie klauzurowego Klasztoru Sióstr Karmelitanek, które od 10 lat
otaczają modlitwą duchownych Kościoła tarnowskiego i wiernych. W trosce o
duszpasterstwo w diecezji powołał okręgi duszpasterskie, których centralnym
ośrodkiem są kościoły, obdarzone tytułem bazyliki mniejszej. Przez Diecezjalne
Forum Ruchów i Stowarzyszeń, organizowane co dwa lata, stwarzał płaszczyznę
wzajemnej współpracy dla katolików świeckich, w służbie człowiekowi i
Kościołowi. Nie zapomniał o samorządowcach, dla których każdego roku w okresie
Adwentu odbywały się dni skupienia, podejmujące ważne problemy z zakresu
katolickiej nauki społecznej.
Celem usprawnienia działalności centrali diecezjalnej, jaką jest kuria podjął
decyzję przeniesienia jej do nowego budynku, dzięki czemu wszystkie agendy
kurialne dostępne są dla interesantów w jednym miejscu.
Z myślą o zdolnej młodzieży, pochodzącej z niezamożnych rodzin, doprowadził do
powstania Katolickich Centrów Edukacji Młodzieży Kana”, które aktualnie
działają w Tarnowie, Nowym Sączu, Mielcu i Szczucinie. Ten sam cel wskazał
Fundacji im. Arcybiskupa Jerzego Ablewicza, która każdego roku funduje ponad 100
stypendiów dla młodych z całej diecezji. Podjął również starania, zakończone
sukcesem, utworzenia samodzielnego Wydziału Teologicznego w Tarnowie,
działającego w strukturach krakowskiego UPJPII, posiadającego prawo nadawania
tytułów magisterskich i doktorskich. W tym kontekście należy również wspomnieć
kontynuację rozbudowy Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie – budowa
kaplicy, auli, jadalni, biblioteki, które w części służą tak alumnom, jak
również studentom świeckim Wydziału Teologicznego. W trosce o chrześcijańskie
wychowanie młodzieży utworzył Rodzinę Szkół im. Jana Pawła II i Rodzinę Szkół
Świętych i Błogosławionych, które w sumie zrzeszają ok. 140 placówek oświatowych
w całej diecezji.
Wychodząc naprzeciw potrzebom osób starszych i chorych, podjął wiele
inicjatyw charytatywnych: zaangażowanie w budowę, rozbudowę i funkcjonowanie
zainicjowanego przez abp. Józefa Kowalczyka Ośrodka Opiekuńczo-Rehabilitacyjnego
dla Dzieci i Młodzieży Niepełnosprawnej Caritas Diecezji Tarnowskiej w
Jadownikach Mokrych oraz innych dzieł prowadzonych przez Caritas w tym programu
Gniazdo” przez które otrzymują pomoc, wielodzietne rodziny przy budowie lub
modernizacji własnego domu; wspieranie budowy Przytuliska św. Brata Alberta w
Grywałdzie, prowadzonego przez Siostry Albertynki. Zachęcał do tworzenia i
wspierał przedszkola i ochronki prowadzone przez siostry zakonne i parafie. W
ten nurt działalności charytatywnej wpisuje się również czynne zaangażowanie i
wsparcie budowy stacjonarnego hospicjum w Tarnowie, prowadzonego przez Fundację
Kromka Chleba”. Jak również promowanie posługi nadzwyczajnych szafarzy Komunii
św., którzy w liczbie ok. 700 mężczyzn w niedzielę i święta zanoszą Komunię św.
do domów chorych i cierpiącym.
W podejmowanych działaniach nie zapominał o kapłanach, czego świadectwem jest
trwający generalny remont i przebudowa Domu Księży Emerytów w Tarnowie, jak
również osobista i przez swojego delegata bieżąca pomoc księżom chorym, emerytom
i rencistom. Ponadto, w trosce o formację kapłanów, wprowadził w drugi czwartek
miesiąca dekanalne dni skupienia prowadzone przez dekanalnych ojców duchownych,
zachęcał do wspólnej kapłańskiej modlitwy brewiarzowej i otwierania kaplic
domowych na plebaniach.
Ważny rys jego pasterskiej posługi to troska o misje, jak również o
duszpasterzy dla Polonii. Każdego roku wysyłał do pracy w krajach misyjnych,
Europy Zachodniej i na Wschód po kilku kapłanów, w sumie ok. 150. Podejmował
wizyty duszpasterskie, odwiedzając posłanych kapłanów i wspólnoty, w których
pracują. Szczególną rewizytą były w bieżącym roku, przeżywanym jako jubileusz
225-lecia diecezji tarnowskiej, sierpniowe rekolekcje dla kapłanów pracujących
poza diecezją, które odbyły się w seminarium duchownym w Tarnowie oraz
wrześniowa wizyta grupy 14 biskupów z krajów misyjnych, w których pracują
kapłani tarnowscy.
Obok obowiązków w diecezji pełnił funkcje zlecane przez Konferencję
Episkopatu Polski: delegata KEP ds. Ruchu Światło-Życie (1999-2004),
przewodniczącego Komisji Misyjnej KEP (2001-2011), przewodniczącego Rady
Ekonomicznej KEP (2004-2009).
Z nominacji papieża Benedykta XVI jest członkiem Kongregacji ds.
Ewangelizacji Narodów, a z nominacji Nuncjusza Apostolskiego w Polsce
członkiem Kościelnej Komisji Konkordatowej (od 2010); z ramienia Episkopatu jest
delegatem KEP ds. działalności w Polsce "Kirche in Not" (od 2004) oraz
przewodniczącym Zespołu ds. Kontaktów z Konferencją Episkopatu Niemiec (od
2006).