List Prowincjała Warszawskiej Prowincji Redemptorystów z okazji Uroczystości Najświętszego Odkupiciela

Uroczystość Najświętszego Odkupiciela

Warszawa, 17.07.2011

Odkupiłeś nas, Panie, Krwią Twoją, z każdego pokolenia, języka, ludu i narodu i uczyniłeś nas Bogu naszemu królestwem i kapłanami.

(Ap 5,9-10)

Drodzy Współbracia,



Jako redemptoryści jesteśmy apostołami, którzy „idą za przykładem Jezusa Chrystusa, Odkupiciela, głosząc słowo Boże najbardziej opuszczonym, a zwłaszcza ubogim” (Konst. 1) To zakorzenienie w Chrystusie Odkupicielu stanowi dla nas źródło nadziei i ufności pośród współczesnego świata, w którym wielu ludzi żyje tak, jakby Boga nie było, tracąc tym samym nadzieję i sens swojej egzystencji. Naszą misją jest, idąc radośnie za Chrystusem Odkupicielem, nieść wszystkim ludziom obfite Odkupienie.

Znakiem czasu w jakim obecnie żyjemy jest zaangażowanie naszych sił w dzieło nowej ewangelizacji. Cały Kościół został wezwany do tego zadania przez Ojca Świętego Benedykta XVI, który powołał do istnienia Papieską Radę ds. Nowej Ewangelizacji. Jako redemptoryści nie możemy pozostać na marginesie tego, czym żyje współczesny Kościół. Ostatnia Kapituła wskazuje nam jasno, że świat potrzebuje dzisiaj głoszenia ewangelii w sposób nowy. Współczesny człowiek potrzebuje nadziei, potrzebuje odnowionego serca, do nowego życia z Chrystusem, nowych i witalnych struktur dla misji. Do takiej misji wzywa nas dzisiaj Chrystus Odkupiciel.

Każdy z nas, jest powołany, aby stawać się „homo Dei” – „człowiekiem Bożym”, który podąża za „sprawiedliwością pobożnością wiarą miłością, wytrwałością i łagodnością” (1 Tm 6,11). Jesteśmy wezwani, aby na wzór Chrystusa, walczyć w dobrych zawodach o wiarę i osiągnąć życie wieczne, które jest celem naszej ziemskiej egzystencji i misji apostolskiej. Jako redemptoryści możemy sprostać temu zadaniu dzięki apostolskiej gorliwości, której źródłem jest nawrócenie. Jest ono codziennym poszukiwaniem oblicza Najświętszego Odkupiciela i Jego woli w naszym życiu osobistym, wspólnotowym oraz apostolacie.

Nawrócenie stanowi także istotę restrukturyzacji, do której wezwała nas ostatnia Kapituła Generalna. Jest ono koniecznym warunkiem odnowy naszego sposobu myślenia i sposobu działania we współczesnym świecie. Tylko poprzez nasze nawrócenie, Chrystus Odkupiciel będzie mógł zająć centralne miejsce w naszych wspólnotach i stać się Pierwszym, który głosi Ewangelię w sposób zawsze nowy. Dzięki nawróceniu doświadczymy odnowionej nadziei i odnowy serca. Jezus uzdrowi także naszą poranioną niejednokrotnie historię życia, dzięki czemu będziemy zdolni z nowym zapałem i odwagą podjąć dzieło ewangelizacji. Będziemy mogli w sposób wolny i bez lęku oraz wewnętrznych oporów starego człowieka, odnowić struktury dla misji, ponieważ w sercu naszej wspólnoty obecny będzie sam Odkupiciel (Konst. 23). Poprzez decyzję naszego nawrócenia Bóg uczyni wszystko nowe (por. Ap 21,5, zob. Przesłanie XIV Kapituły, n. 13.

Drodzy Bracia w Chrystusie Odkupicielu!

W nasze patronalne święto – Najświętszego Odkupiciela, pragnę zachęcić do uczynienia pierwszego kroku na drodze restrukturyzacji. Jest to jednocześnie pierwszy krok na drodze nowej ewangelizacji, która jawi się jako znak współczesnych czasów. Jest to zwrócenie się ku Chrystusowi i osobiste z Nim spotkanie. Tak jak po zmartwychwstaniu, na początku nowego powołania i posłania Św. Piotra na misję, Jezus zwraca się do Apostoła, tak samo kieruje to pytanie dzisiaj do każdego z nas: „Czy mnie kochasz?” (zob. J 21,15-17). Piotr odważnie wyznał wiarę i miłość Jezusowi. Na nowo został Jego uczniem. Jezus Odkupił na krzyżu także jego zdradę i z miłością powierzył mu troskę o Kościół.

Jezus odkupił również nas, żyjących dzisiaj, swoją drogocenną krwią i uzdolnił do głoszenia Obfitego Odkupienia. Niech codzienna modlitwa: osobista i wspólnotowa będzie więc naszym poufałym dialogiem z Mistrzem. Niech nasze wspólnoty staną się prawdziwym domami oraz szkołami modlitwy najpierw dla nas, a następnie dla spragnionych Boga ludzi. Nie bójmy się poświęcić czasu i starań na godne przeżywanie celebracji Eucharystii, podczas której w najpełniejszy sposób uczestniczymy w misterium Odkupienia. Nie bójmy się ofiarować czasu Jezusowi na adoracji Najświętszego Sakramentu, zapraszajmy do tej modlitwy ludzi wśród których żyjemy i pracujemy. Bądźmy gorliwi w głoszeniu słowa Bożego, nie tylko na misjach, lecz także poprzez codzienne głoszenie homilii w świątyniach, gdzie posługujemy. Niech nasze parafie staną się rzeczywiście miejscem nieustannej misji. Szczególną opieką duszpasterską otoczmy młodzież, rodziny oraz osoby samotne i opuszczone. Jezus Odkupiciel posyła nas bowiem do najbardziej potrzebujących pomocy duchowej. Posługujmy z miłością oraz cierpliwością a także sami często korzystajmy ze źródła miłosierdzia i przebaczenia jakim jest sakrament pojednania i pokuty.

Wyzwaniem, przed którym stoimy jako redemptoryści Warszawskiej Prowincji jest głoszenie Dobrej Nowiny już nie tylko w dalekich krajach misyjnych, lecz w regionach o dawnej tradycji chrześcijańskiej, w tym również na terenie Polski, która potrzebuje odnowionej misji ewangelizacyjnej. Tworząca się konferencja europejska stanowi odważny krok w tym kierunku i wyzwanie w dziedzinie nowej ewangelizacji dla naszych wspólnot i każdego z nas osobiście. Opiece Matki Bożej Nieustającej Pomocy powierzajmy nowe wyzwania, do jakich powołuje nas Chrystus.

Niech Jezus Chrystus, nasz Pan i Odkupiciel prowadzi Was na drogach posługi apostolskiej. Wszystkich Współbraci, szczególnie tych, którzy poprzez swoje cierpienia i choroby uczestniczą w naszej misji z błogosławię i polecam w modlitwie.

 

O. Janusz Sok CSsR
Prowincjał