Komunikat dla środków przekazu wydany przez grupę 16 profesorów w sprawie katastrofy smoleńskiej.

W związku z licznymi zapytaniami ze strony przedstawicieli środków przekazu kierowanymi
do sygnatariuszy listów w sprawie „katastrofy smoleńskiej” po nieuprawnionym upublicznieniu treści tych listów oraz innych danych związanych z listami pragniemy
wyjaśnić, co następuje.

W czerwcu br. grupa 3 profesorów zwróciła się do Komitetu Mechaniki PAN z wnioskiem,
aby Komitet Mechaniki rozważył powołanie oficjalnego zespołu analitycznego, którego
celem byłoby wykonanie ekspertyzy dotyczącej mechanizmu zniszczenia samolotu w
„katastrofie smoleńskiej” wskazując, że jest rzeczą konieczną przecięcie sporów i ukrócenie
szkodliwych i niefachowych dywagacji potęgujących podziały społeczne. W liście swym
nadawcy stwierdzali, że ich zdaniem jedynym skutecznym na to sposobem jest wykonanie
naukowej ekspertyzy dotyczącej mechanizmu zniszczenia samolotu. Wobec braku dostępu do
materialnych szczątków samolotu ekspertyza taka musiałaby być przeprowadzona na
podstawie dokumentacji technicznej samolotu oraz dokumentacji fotograficznej jego
szczątków i ich usytuowania. Dokumenty takie mają charakter obiektywny. Mogą więc być
przedmiotem badań naukowych i posłużyć do wykonania tzw. zadania odwrotnego, czyli
ustalenia położenia samolotu i prędkości jego szczątków w momencie zdefragmentowania.

Autorzy listu stwierdzali, że „Ze względów oczywistych wiarygodność wyników i znaczenie
takiego rozwiązania wymagają oficjalnego zaangażowania się naukowych komitetów
Polskiej Akademii Nauk, a w pierwszym rzędzie Komitetu Mechaniki”.
Przewodniczący Komitetu Mechaniki PAN odpowiadając na ten list stwierdził, że Komitet
podziela pogląd, że powinno być jak najwięcej wiarygodnych informacji na temat przebiegu
katastrofy, lecz Komitet, ani nie dysponuje osobowością prawną, ani siedzibą, ani środkami
finansowymi na prowadzenie badań, które ze względu na trudności merytoryczne byłyby
kosztowne i długotrwałe. Kończąc Przewodniczący stwierdzał, że „Biorąc pod uwagę
powyższe względy merytoryczne i formalne, Komitet Mechaniki Polskiej Akademii Nauk nie
może podjąć Panów inicjatywy prowadzenia badań związanych z katastrofą samolotu pod
Smoleńskiem”. Pojawił się więc problem uzyskania dla Komitetu Mechaniki PAN wsparcia
finansowego, organizacyjnego i merytorycznego.
W celu pokonania tych ograniczeń grupa 16 profesorów nauk technicznych i ścisłych
wystąpiła w październiku br. z dwoma listami. Trzeba w tym miejscu wyraźnie podkreślić, że sygnatariusze listu ani też jednostki, w których pracują, nie prowadzą badań naukowych we
wnioskowanym zakresie. Występując z odpowiednimi listami zamierzali zwrócić uwagę
instytucji i osób kształtujących programy badawcze na potrzebę prowadzenia badań, które
umożliwiłyby udzielenie wiarygodnej odpowiedzi na pytania dotyczące przebiegu „katastrofy
smoleńskiej”.

Pierwszy list miał na celu usunięcie bariery finansowej. Został on zaadresowany do Dyrektora Narodowego Centrum Badań i Rozwoju i zawierał prośbę, aby „korzystając ze swoich
statutowych uprawnień NCBiR otworzyło możliwość sfinansowania badań naukowych mających na celu analizę i wyjaśnienie mechanizmu zniszczenia w tzw. „katastrofie
smoleńskiej” z dnia 10 kwietnia ub. r., a także ogólny rozwój technologii badawczych w
zakresie testów zderzeniowych. ”
List drugi został skierowany do dziekanów tych wydziałów i dyrektorów tych instytutów na
uczelniach polskich, które zawierają w swych nazwach słowo „mechanika”. Są więc
statutowo zobowiązane do prowadzenia badań w dziedzinie mechaniki i do rozwoju tej
dyscypliny. Łącznie list został wysłany do 27 adresatów. W liście tym sygnatariusze prosili o
pomoc organizacyjną i merytoryczną dla Komitetu Mechaniki PAN i proponowali jako
pierwszy krok w takiej pomocy zorganizowanie konferencji, na której środowisko naukowe
mogłoby podzielić się już istniejącymi wynikami badań i ustalić tryb dalszych prac.
Na list pierwszy dyrektor NCBiR odpowiedział kilkanaście dni temu listem, który zakończył słowami „… zmuszony jestem poinformować, że postulatów przez Panów zgłoszonych do
realizacji przyjąć nie mogę”. Na list drugi, mimo upływu miesiąca czasu nadeszły do chwili
obecnej jedynie 2 odpowiedzi, w tym tylko jedna zawierająca wstępną deklarację udziału w
badaniach.

 

Prof. dr hab. inż. Władysław Dybczyński
Prof. zw. dr hab. inż. Kazimierz Flaga, dr h.c. Politechniki Krakowskiej

Prof. dr hab. inż. Jacek Gieras, JEEE Fellow, Hamilton Sundstrand Fellow

Prof. dr hab. inż. Zdzisław Gosiewski

Prof. dr hab. Zbigniew Jacyna-Onyszkiewicz, dr h.c. Uniwersytetu w
Kaliningradzie

Prof. dr hab. inż. Grzegorz Jemielita

Prof. zw. dr hab. inż. Janusz Kawecki

Dr hab. inż. Marek Łagoda, prof. ndz. PL

Prof. dr hab. inż. Piotr Małoszewski

Prof. zw. dr hab. inż. Jan Obrębski

Prof. zw. dr hab. inż. Bolesław Orłowski

Dr hab. inż. Jan Pawlikowski, prof. ndz. PW

Prof. dr hab. inż. Jacek Rońda

Dr hab. inż. Zdzisław Józef Sloderbach, prof. ndz. PO

Prof. zw. dr hab. inż. Janusz Turowski, dr h.c. Universita di Pavia

Dr hab. inż. Piotr Witakowski, prof. ndz. AGH

 

Warszawa – Kraków, dnia 28 listopada 2011 r.

***

 

Polecamy audycję "Głos z Krakowa" – prof. dra hab. inż. Janusza Kaweckiego