Muzeum Archidiecezji Warszawskiej rusza z prezentacją obrazów Zdzisława Beksińskiego
Jeszcze w czerwcu bieżącego roku Muzeum Archidiecezji Warszawskiej ruszy z prezentacją obrazów Zdzisława Beksińskiego z kolekcji Anny i Piotra Dmochowskich. Muzeum już po raz czwarty zaprezentuje prace artysty.
Pierwsza prezentacja prac artysty odbyła się w 1995 roku. Z kolei w 2004 roku warszawska publiczność miała okazję obejrzeć kilka dzieł artysty w ramach prezentacji „Visions de ténebrès”. W 2018 roku odbyła się przekrojowa wystawa „In hoc signo vinces”, na której pokazano obrazy, rysunki oraz fotografie. Prace artysty można oglądać w Muzeum Archidiecezji Warszawskiej od wtorku do piątku w godzinach 12.00-18.00 oraz w soboty i niedziele w godzinach 12.00-16.00
Zdzisław Beksiński (1929-2005) należy do grona wybitnych artystów polskich XX w. Był inżynierem, architektem, malarzem, rzeźbiarzem, fotografem, rysownikiem, grafikiem komputerowym. Malarstwo Zdzisława Beksińskiego budzi skrajne emocje: jednym się podoba, drugimi wstrząsa. Artysta nie dawał swoim obrazom tytułów, bowiem uznawał, że każdy widz może je sobie tłumaczyć w dowolny sposób. Jednocześnie w ten sposób wyrażał swój brak zainteresowania dla literackiej strony przedstawień.
W twórczości Zdzisława Beksińskiego istniało kilka okresów różniących się miedzy sobą środkami wyrazu. Początkowo realizował się w fotografii, rzeźbie, reliefie i rysunku. Tworzył abstrakcję niegeometryczną, ekspresyjną, kreując własne wizje malarskie odmienne od kierunków malarstwa nieprzedstawiającego, popularnych w tym czasie w sztuce światowej. W początku lat 70. artysta oddalił się od rzeźby i zaczął koncentrować się na malarstwie, a od 1974 r. zajmował się nim już niemal niepodzielnie.
Zdecydowanie zerwał z abstrakcjonizmem i awangardą. Jego twórczość przebiegała pod wpływem mistycyzmu wschodniego, była nasycona symbolami, tajemniczymi treściami, wypełniona katastroficzną, pełną grozy atmosferą. Te wątki przenikały dzieła Zdzisława Beksińskiego również w późniejszym czasie. Sztuka Zdzisława Beksińskiego z lat 80. nawiązuje do malarstwa epoki baroku i do malarstwa dziewiętnastowiecznego. Artysta malował obrazy wielkoformatowe. Pod względem technicznym był perfekcjonistą. Jego prace to niezwykłe dzieła o dopracowanej, gładkiej powierzchni i pięknej, głębokiej, nasyconej kolorystyce.
Stworzył indywidualny styl. Malował pejzaże i kompozycje figuralne łączące realizm z atmosferą ze snu lub majaków. Dzieła z tego czasu przedstawiają fantastyczne widoki, w których egzystują zdeformowane i często okaleczone aż do potworności sylwetki ludzkie, stwory i widma. Artysta obrazuje tragedie, katastrofy.
Dr Ewa Korpysz/radiomaryja.pl
