Kształcimy na najwyższym poziomie
Radosny czas świętowania jubileuszu dziesięciolecia istnienia Wyższej Szkoły
Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu pośród ośrodków akademickich skłania do
refleksji i do dokonania mniejszych lub większych podsumowań.
W czerwcu 2004 roku mury toruńskiej uczelni opuścili pierwsi jej absolwenci.
Dyplom licencjata politologii oraz dziennikarstwa i komunikacji społecznej
otrzymało wówczas siedemdziesięciu sześciu młodych ludzi. Dziś znajdują się oni
w gronie kilkuset absolwentów.
Wielkie bogactwo tematów
Każdy student kończy swą akademicką naukę obroną pracy dyplomowej. W zależności
od obranego kierunku i stopnia studiów będzie to praca licencjacka, inżynierska
lub magisterska.
Na szczególną uwagę zasługuje różnorodność i bogactwo tematyki podejmowanej
przez kończących studia na seminariach dyplomowych. Niebagatelną rolę w
kształceniu młodych ludzi odgrywają organizowane przez WSKSiM konferencje,
sympozja naukowe czy międzynarodowe kongresy. Kolejny, trzeci już kongres
międzynarodowy, rozpoczął się wczoraj.
Wsłuchiwanie się w wykłady mistrzów nie pozostaje bez echa; to właśnie one
przyczyniają się do wnikliwego, krytycznego oglądu politycznej i społecznej
sytuacji oraz współczesnych zjawisk kulturowych. Stają się impulsem do
poszukiwania ciekawych problemów, które można badać, analizować i dokonywać ich
merytorycznej oceny.
Niewątpliwie podjęcie trudu napisania pracy dyplomowej, dotyczącej aktualnych
problemów, wpływa na rozwój osobowości piszącego (przyszłego polityka,
dziennikarza, animatora kultury, informatyka), który już niedługo weźmie na
siebie odpowiedzialność za kształt społeczeństwa w wymiarach politycznym,
społecznym i kulturowym.
Rozpiętość tematyczna i walor badawczy prac dyplomowych sprawiają, że WSKSiM
wnosi niewątpliwy wkład w rozwój polskiej nauki. Warto przyjrzeć się niektórym
pracom licencjackim spośród ponad siedemdziesięciu, jakie obroniono w ostatnim
roku akademickim.
Nad wyznaczonymi przez studentki Emilię Klepacką i Agnieszkę Kiedrowską szlakami
badawczymi, które skupiły się wokół problematyki rodziny, czuwał dr Artur
Mamcarz-Plisiecki. Emilia Klepacka przedstawiła pracę "Tematyka rodziny w
Orędziach Jana Pawła II na Światowe Dni Środków Społecznego Przekazu". W
zwięzłej analizie przedstawiła nauczanie Papieża Polaka, ukazała jego postać bez
ocierania się o banał. W zasadniczej części pracy wydobyła z papieskich orędzi
najistotniejsze elementy katolickiego nauczania o rodzinie, które powinny stać
się kryterium oceny środków społecznego przekazu.
"Obraz rodziny na łamach 'Gościa Niedzielnego’ i 'Wysokich Obcasów’" Agnieszki
Kiedrowskiej jest typowym studium porównawczym – analizą "różnych światów"
omawianych czasopism. Obecna absolwentka WSKSiM, analizując zagadnienia związane
z rodziną (aborcja, homoseksualizm, konkubinat, ideologia feminizmu), przyjęła
obiektywne kryteria porównawcze, które pozwalają dokładnie rozpoznać
prezentowany w owych pismach światopogląd.
Sztuka słowa
Dwie studentki kulturoznawstwa przedstawiły równie interesujące prace.
Napisana pod kierunkiem o. dr. Krzysztofa Bielińskiego CSsR praca Aleksandry
Ludwig "Szafarnia jako kulturoznawczy klucz do Chopina" porządkuje wiadomości
oraz wyjaśnia rolę kujawskiej Szafarni i jej tożsamości regionalno-kulturowej w
kształtowaniu się fenomenu muzycznego Fryderyka Chopina i jego zakotwiczenia w
specyfice kultury polskiej. Przyjęta koncepcja pracy spełnia wymóg panelowości,
który jest obecnie na wokandzie badań, zwłaszcza kulturoznawczych.
Natomiast dr Imelda Chłodna towarzyszyła, dając cenne wskazówki i rady,
Bernadecie Dąbrowskiej podczas pisania pracy "Sztuka czy antysztuka? Malarstwo
abstrakcyjne i jego rola we współczesnej kulturze". Rozprawa ukazuje
filozoficzne i kulturowe podstawy antysztuki, w tym jednego z jej kierunków,
jakim jest abstrakcjonizm. Dużo miejsca poświęcono ukazaniu źródeł, z jakich
wypływa różnica pomiędzy tzw. antysztuką a klasyczną – arystotelesowską –
koncepcją sztuki. Opierając się na poglądach filozofów realistycznych, dokonano
wnikliwej krytyki współczesnej teorii sztuki. Przybliżono również historię i tło
kulturowe abstrakcjonizmu, prezentując sylwetkę prekursora tego kierunku i
kodyfikatora antysztuki Wassily’ego Kandinsky’ego.
Dużą radością było słuchanie merytorycznych i erudycyjnych wypowiedzi studentów,
a niejednokrotnie ożywionych dyskusji na tematy podejmowane przez nich w pracy.
Uwagę przykuwało nie tylko świetne merytoryczne przygotowanie adeptów toruńskiej
uczelni, ale też piękne posługiwanie się przez nich słowem polskim – podkreślali
profesorowie WSKSiM zasiadający w tegorocznych komisjach egzaminacyjnych.
Dr Maria Laska, prorektor WSKSiM
***************************
Jaka jesteś, rodzino
Wydawałoby się, że o rodzinie wiemy już prawie wszystko, bo
tyle wysłuchaliśmy wykładów, tyle przeczytaliśmy książek. Otóż nic bardziej
mylnego. Uważam, że zagadnienie rodziny jest wciąż aktualne i dlatego warto je
studiować, analizować i zgłębiać, ponieważ – jak mówi ks. Marek Dziewiecki –
"rodzina jest niezastąpioną szkołą miłości". A to, jak się okazuje, nie jest
niestety dla każdego człowieka oczywiste.
Pisząc pracę, miałam nadzieję, że przyczyni się ona do refleksji nad
współczesnym obrazem rodziny i uświadomi niektórym, że to z domu rodzinnego
powinniśmy wynosić ład moralny, wszelkie normy, zasady i prawdy, które stają się
fundamentem w naszym późniejszym życiu, a co za tym idzie – w życiu
społeczeństwa.
Ojciec Święty Jan Paweł II w Roku Rodziny, obchodzonym w 1993 roku, powiedział,
że "rodzina spośród wielu dróg jest drogą pierwszą i z wielu względów
najważniejszą. Jest drogą (…) szczególną, jedyną i niepowtarzalną, tak jak
niepowtarzalny jest każdy człowiek".
Środki społecznego przekazu mają za zadanie szerzyć wartości, które służą dobru
człowieka, a unikać tych, które go deformują, np. poprzez zniekształcanie obrazu
rodziny. W pracy licencjackiej chciałam także pokazać, że możemy uporać się z
różnymi patologiami. Musimy mieć jednak tego świadomość i zapał w dążeniu do
dobra i prawdy.
Agnieszka Kiedrowska
Śladami Chopina
Owocem trzyletniego studium na kierunku kulturoznawstwo w WSKSiM stała się
praca licencjacka napisana pod kierunkiem rektora o. dr. Krzysztofa
Bielińskiego. O wyborze tematu zadecydowało bliższe poznanie Szafarni i Ośrodka
Chopinowskiego na ostatnim roku studiów w toruńskiej uczelni.
Z drugiej strony wyborowi towarzyszyło osobiste zamiłowanie do muzyki Chopina, a
także umiejętność gry na fortepianie. Bezpośrednim zaś impulsem do rozpoczęcia
poszukiwań naukowych w podjętym temacie było spotkanie z daleką krewną Fryderyka
Chopina – Marią Bichniewicz, mieszkanką jednego z toruńskich Domów Pomocy
Społecznej. Szczęśliwie złożyło się, że praca została ukończona w jubileuszowym
roku dwusetnej rocznicy urodzin kompozytora.
Aleksandra Ludwig
