Obrońca życia w drodze na ołtarze
Metropolita paryski ks. abp André Vingt-Trois ma niebawem publicznie ogłosić decyzję o otwarciu procesu beatyfikacyjnego profesora Jérôme Lejeune (1926–1994), naukowca, współodkrywcy genetycznych uwarunkowań mongolizmu. Otwierając ten proces w diecezji paryskiej, Kościół francuski pragnie ukazać wielkość i nieprzeciętną postać, symbol chrześcijańskiej wiary i walki o życie.
Odkrywając wraz ze swoją ekipą w 1959 r. obecność dodatkowego chromosomu odpowiedzialnego za mongolizm, prof. Lejeune, w przypadku jego stwierdzenia w ramach badań przedporodowych, przeciwstawił się dokonywaniu aborcji. Zaakceptował tę chorobę, zdecydował się ją leczyć, udzielać pomocy przyszłym matkom, sprawić, by przyjęły i kochały swoje chore dziecko. Obejmując w 1963 r. funkcję dyrektora badań w Państwowym Centrum Badań Naukowych (CNRS), a następnie profesora genetyki na uniwersytecie w Paryżu i szpitalu Necker-Enfant Mlades, Jérôme Lejeune zaangażował cały swój autorytet w służbie Stowarzyszenia Pozwólcie Im Żyć, które toczyło walkę przeciw wprowadzonemu w 1975 r. prawu legalizującemu we Francji zabijanie nienarodzonych. Głęboko wierzący, ojciec pięciorga dzieci, prof. Lejeune był świeckim symbolem walki francuskiego Kościoła w obronie życia. W swoich wystąpieniach i publikacjach żarliwie bronił encykliki „Humanae Vitae”, a następnie instrukcji ks. kard. Josepha Ratzingera „Donum Vitae”, potępiającej praktyki sztucznego zapładniania in vitro. Dzięki jego presji udało się ks. kard. Jean-Marie Lustiger przerwać te praktyki w szpitalu Nôtre-Dame-de-Bon-Secours w Paryżu.
Prof. Jérôme Lejeune zaliczał się do grona bliskich przyjaciół Sługi Bożego Jana Pawła II, który w 1994 r. mianował go przewodniczącym „Akademii na rzecz obrony życia”. Był on doradcą Papieża w redagowaniu przez niego dokumentów Kościoła przeciw zabijaniu dzieci poczętych. W dniu śmierci prof. Lejeune, 3 kwietnia 1994 r., Jan Paweł drugi powiedział: „brat Jérôme był żarliwym obrońcą życia i wielkim chrześcijaninem XX wieku”. Będąc z pielgrzymką we Francji w 1997 r. Ojciec Święty udał się 22 sierpnia na jego grób w Chalo-Saint-Mars (Essonne).
Walkę wielkiego Francuza kontynuuje jego fundacja i Stowarzyszenie Przyjaciele Profesora Lejeune. Jednocześnie chęć wyniesienia go na ołtarze wywoła zapewne oburzenie i protesty zwolenników przerywania ciąży i wszelkiej maści feministek, dla których jest on inspiratorem prowadzonych od lat akcji protestów w szpitalach dokonujących tych praktyk. Dla zdeprawowanych feministek są one symbolem postępu i wyzwolenia kobiety.