90 lat temu…
Obchód 50. rocznicy śmierci Henryka Sienkiewicza
W Vevey w Szwajcarii 15 listopada roku Pańskiego 1916 o 21.00 – w godzinie Apelu Jasnogórskiego – odszedł do Boga Henryk Sienkiewicz, największy pisarz polski, mąż stanu, laureat literackiej Nagrody Nobla. Trumna z prochami pisarza spoczywa w archikatedrze św. Jana Chrzciciela w Warszawie.
Obchody 50. rocznicy śmierci tego znakomitego Polaka organizowałem 40 lat temu w Zakładach Naukowych Seminarium Polskiego w Orchard Lake w USA. W kronikach uczelni znalazłem zapiski na temat przebiegu uroczystości:
Dnia 15 listopada 1916 roku, o godzinie 9 wieczorem, w miejscowości Vevey w Szwajcarii, zakończył swe pracowite życie jeden z największych Polaków, Henryk Sienkiewicz.
Rocznica śmierci autora „Quo Vadis” była okazją, aby przybliżyć postać Sienkiewicza studentom przygotowującym się do pracy wśród Polonii.
W przeddzień rocznicy studenci wysłuchali prelekcji na temat wpływu książek twórcy Trylogii na współczesnych, a wśród naszego pokolenia na jednego z najpiękniejszych ludzi – Papieża Jana XXIII.
W samym dniu 50. rocznicy śmierci została odprawiona Msza św. żałobna w kaplicy seminaryjnej wraz z homilią ks. Z. Peszkowskiego. Osobne nabożeństwo żałobne za duszę śp. Sienkiewicza urządzono dla studentów Wyższej Szkoły z kazaniem ks. Władysława Żebrowskiego. Po nabożeństwie uformował się barwny pochód studentów szkoły średniej do galerii sztuki, gdzie przed oryginalnym portretem Henryka Sienkiewicza delegacja studentów złożyła bukiet biało-czerwonych kwiatów, a student Gumul recytował wyjątek z „Potopu”, „Śluby Jana Kazimierza”.
Flagi amerykańska i polska otwierały pochód, następnie sztandar Zakładów Naukowych, a student Shaw w autentycznym kontuszu niósł popiersie Sienkiewicza. Na ozdobnej poduszce umieszczono barwne wydanie „Quo vadis”, które przez wiele lat było najpopularniejszą księgą w amerykańskich domach.
Druga część programu to artystyczne czytanie „Janka Muzykanta” (w tłumaczeniu ks. Władysława Żebrowskiego) przez studentów seniorów Wyższej Szkoły.
W tym samym dniu studenci teologii przygotowali w pokoju polskim „lekcję specjalną”, na którą złożyły się wyjątki z dzieł Sienkiewicza, referat na temat „Sienkiewicz w encyklopediach obcych” oraz elementy duszpasterskie w twórczości Sienkiewicza.
Studenci pracowni filozofii polskiej w Kolegium Panny Maryi urządzili wystawę dzieł Sienkiewicza i specjalnych wydań dotyczących autora „Krzyżaków”. W programie, oprócz odpowiednio dobranych tekstów artystycznie odczytanych, specjalnie skupiono się na podróży Sienkiewicza po Stanach Zjednoczonych.
Dwie klasy juniorów z Wyższej Szkoły miały specjalny program: „Dzieje Sienkiewicza” oraz artystyczne odczytanie „Latarnika”.
Program uroczystości w Zakładach Naukowych Seminarium Polskiego dopełnił film „Quo vadis”, wyświetlany przez trzy dni w telewizji. Programy były przygotowane przez Wydział Polonistyki oraz Języka Polskiego Pastoralnego.
W ten sposób młodzież w Orchard Lake przeżyła rocznicę śmierci wielkiego Polaka, wychowawcy tylu pokoleń, pisarza zapalającego do pracy nad sobą i do wysiłku w służbie szczytnych ideałów, Człowieka mającego wielki wpływ na kształtowanie się charakteru wielu ludzi. Jednym z nich był – jak sam to publicznie podkreślił – Ojciec Święty Jan XXIII, który z kolei miał ogromny wpływ na innych, na Sobór Watykański, na Kościół i na świat współczesny.
Niech ta notatka będzie serdecznym znakiem wdzięcznej pamięci złożonej wielkiemu pisarzowi nobliście przez młodzież Polonii Amerykańskiej.
A jak będą wyglądały uroczystości 90. rocznicy śmierci tego wielkiego Polaka, zwłaszcza tu, w Polsce, w jego rodzinnym kraju, gdzie jest tak wiele szkół i instytucji jego imienia?
Bądźmy tego dnia sercem i w modlitwie przy jego trumnie w archikatedrze św. Jana Chrzciciela w Warszawie.
Zapraszam wszystkich serdecznie na Mszę Świętą o godz. 19.00 do archikatedry św. Jana Chrzciciela w Warszawie.