W zapoczątkowanych przez szkołę Formgeschichte badaniach nad historycznością Ewangelii i innych pism NT-u dominowała analiza tekstów rozumianych jako dokumenty literackie, które niemal od samego początku istniały formie pisanej – w postaci mniejszych lub większych form literackich. Zakładano jako pewnik, że przekaz orędzia od Jezusa do Ewangelii spisanych musi być ujmowany jako proces kopiowania źródeł pisanych, tworzenia z nich większych zbiorów, czy wreszcie redagowania w formie Ewangelii.