fot. flickr.com

Ewangelia: wtorek trzeciego tygodnia Wielkiego Postu

Piotr podszedł do Jezusa i zapytał: „Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zawini względem mnie? Czy aż siedem razy?” Jezus mu odrzekł: „Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy. Dlatego podobne jest królestwo niebieskie do króla, który chciał się rozliczyć ze swymi sługami. Gdy zaczął się rozliczać, przyprowadzono mu jednego, który był mu winien dziesięć tysięcy talentów. Ponieważ nie miał z czego ich oddać, pan kazał sprzedać go razem z żoną, dziećmi i całym jego mieniem, aby dług w ten sposób odzyskać. Wtedy sługa padł mu do stóp i prosił go: „Panie, okaż mi cierpliwość, a wszystko ci oddam”. Pan ulitował się nad owym sługą, uwolnił go i dług mu darował. Lecz gdy sługa ów wyszedł, spotkał jednego ze współsług, który mu był winien sto denarów. Chwycił go i zaczął dusić, mówiąc: „Oddaj, coś winien!” Jego współsługa padł przed nim i prosił go: „Okaż mi cierpliwość, a oddam tobie”. On jednak nie chciał, lecz poszedł i wtrącił go do więzienia, dopóki nie odda długu. Współsłudzy jego, widząc, co się działo, bardzo się zasmucili. Poszli i opowiedzieli swemu panu wszystko, co zaszło. Wtedy pan jego, wezwawszy go, rzekł mu: „Sługo niegodziwy! Darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś. Czyż więc i ty nie powinieneś był ulitować się nad swoim współsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą?” I uniósłszy się gniewem, pan jego kazał wydać go katom, dopóki mu nie odda całego długu. Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu”.

(Mt 18, 21-35)

***

Pewna kobieta tak wspomina:

„Gdy byłam dzieckiem w moim domu był zwyczaj, że przed pójściem do Spowiedzi św. przepraszało się wszystkich domowników za wszelkie wyrządzone krzywdy. Jakoś symbolicznie najpierw potrzebne było pojednanie z ludźmi, aby móc pojednać się Bogiem. Potem się z tego „wyrastało. Może szkoda? Czasem warto zrobić taki prosty rachunek sumienia – także modląc się słowami:

…i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom.

Nawet jeżeli czasami wcale nie jest to łatwe”.

Czas Wielkiego Postu jest czasem na poprawę oraz na doskonałe przylgnięcie do Chrystusa. Słowo Boże mówi nam, że w naszych postawach mamy czynić to, co Bóg uczynił dla nas. Jesteśmy ludźmi i w naszych relacjach z innymi denerwujemy się, wybuchamy gniewem wobec innych, oskarżamy ich itd. Jezus w dzisiejszej Ewangelii nie stawia granicy w praktykowaniu chrześcijańskiej miłości. To odpowiedź na pytanie Piotra – ile razy przebaczyć?

Prawo przebaczenia jest wiążące, nie dobrowolne. Jest przymierzem, które Jezus wypełnił, przelewając swoja krew dla naszego zbawienia. Teraz do każdego z nas należy wprowadzenie przebaczenia w nasze życie, obdarzając bliźnich tym co sami otrzymaliśmy od Boga.

o. Andrzej Makowski CSsR

drukuj