Zamyślenia wielkopostne
Zakończenie
Kochani moi!
Mieliście dla mnie cierpliwość
aż przez czterdzieści dziewięć dni.
Bóg Wam zapłać!
Podziwiam Was!
Nie chciałem Wam przesłonić Chrystusa
ani sobą, ani swoim słowem.
Chciałem się zasłuchać w słowa Chrystusa
i przejrzeć się w Jego ewangelii.
Czasem słowa Chrystusa wstrząsały mną,
czasem leczyły, uzdrawiały,
dawały nową siłę i nadzieję.
W roku Kapłańskim trzeba mi było
wyznać wobec Was
słowami księdza Jana Twardowskiego:
Własnego kapłaństwa się boję,
własnego kapłaństwa się lękam
i przed kapłaństwem w proch padam
i przed kapłaństwem klękam.
Z natchnienia Ducha Świętego
ogłosił Ojciec Święty – Benedykt XVI
rok 2009/2010 – Rokiem Kapłańskim.
Dla nas kapłanów to jubileuszowy rok łaski,
a dla wiernych rok refleksji,
modlitwy i odpustów za kapłanów.
Módlcie się więcej za nas!
Naród, który nie ma kapłanów
nie ma swojej tożsamości,
a świat bez kapłanów staje się dziki,
a ludzie bez serca, bez sumienia i bez ducha.
Taki świat musi umrzeć.
Wstrząsają nami odejścia kapłanów.
Grzech ten jest nie tylko indywidualną
niewiernością wobec Chrystusa,
ale i zgorszeniem, krzywdą wyrządzoną
całej społeczności wierzących.
Wierność kapłaństwu,
to wierność Chrystusowi
i ludziom.
Księże!
Spowiadałem się przed tobą,
a tyś zdradził Boga i mnie oszukałeś.
Trzeba się nam modlić,
za tych co odeszli,
aby wiary nie stracili, aby zdążyli
zadośćuczynić Bogu i ludziom.
Trzeba się nam i modlić,
i troszczyć o tych,
którzy przyjdą po nas,
aby byli i lepsi i mądrzejsi,
według potrzeb czasu i wymogów ludzi,
aby byli kapłanami,
według Serca Bożego.
Ojciec Święty na Rok Kapłański
przypomniał nam świętego proboszcza z Ars,
ale mamy obok nas świętych kapłanów,
wyznawców i męczenników.
Niech posiane ziarna ich męczeńskiej wiary,
przyniosą nowe owoce powołań.
Matka Boża,
Matka Jedynego Kapłana,
Opiekunka naszych rodzin,
niech nam wychowa kapłanów
według Bożego Serca.
Jeśli choć jedno zamyślenie,
choć jedno zdanie,
pomogło komuś w tej refleksji i modlitwie,
to Bogu niech będą dzięki!
W tym świętym Roku Kapłańskim
staną się wielkie rzeczy.
I niech się tak stanie!
Amen.