Papież wydał Dekret o Męczeństwie Redemptorystów z Cuenca
Beatyfikacja 27 października 2013.
W dniu 20 grudnia, papież Benedykt XVI zaapropował promulgację dekretu o męczeństwie Sług Bożych, José Javiera Gorosterratzu i pięciu jego towarzyszy, męczenników ze Zgromadzenia Najwiętszego Odkupiciela.
Dekret ten otworzył ostatecznie drogę do beatyfikacji, która odbędzie się w dniu 27 października 2012 roku, w Tarragona w Hiszpanii.
W tym samym dniu Papież zatwierdził również promulgację dekretu dotyczącego życia i cnót papieża Pawła VI (Giovanni Battista Montini), którego Proces Beatyfikacyjny został doprowadzony do szczęśliwego zakończenia; przygotował go nasz Postulator Generalny, O. Antonio Marrazzo.
Wszyscy nasi nowi błogosławieni byli członkami wspólnoty św. Filipa w Cuenca i ponieśli śmierć męczeńską w czasie hiszpańskiej wojny domowej, która toczyła się od lipca 1936 do kwietnia 1939 roku.
Grupa ta obejmuje pięciu kapłanów i jednego brata koadiutora:
O. José Javier Gorosterratzu Jaunarena (1877-1936)
O. Ciriaco Olarte y Pérez de Mendiguren (1893-1936)
O. Miguel Goñi Ariz (1902-1936)
O. Julián Pozo y Ruiz de Samaniego (1903-1936)
O. Pedro Romero Espejo (1871-1938)
Br. Víctor (Victoriano) Calvo Lozano (1896-1936)
Oto ich krótkie dane biograficzne:
O. José Javier Gorosterratzu Jaunarena urodził się 7 sierpnia 1877 roku w Urroz (Navarra). W wieku 14 lat, wbrew woliswojego ojca, wstąpił do klasztoru kapucynów w Lecároz. Mając 16 lat wstąpił do juwenatu redemptorystów; śluby zakonne złożył 8 września 1896 roku; święcenia kapłańskie przyjął 28 września 1903 roku.
Po kilku latach nauczania w El Espino (Burgos) i Astorga (León), przebywał kolejno we wspónotach w Pamplona (Navarra), Madrycie i Cuenca. Był człowiekiem wielkiej kultury; był nie tylko wziętym misjonarzem, ale także doświadczonym spowiednikiem i kierownikiem duchowym. Opublikował dwie książki historyczne i opracował, nieopublikowany, podręcznik filozofii. 10 sierpnia 1936 roku został aresztowany przez żołnierzy Frontu Ludowego, którzy zabrali go na cmentarz w Cuenca i zastrzelili; przed śmiercią wybaczył swoim prześladowcom.
O. Ciriaco Olarte Pérez urodził się 8 lutego 1893 roku w Gomecha (Álava), w bardzo religijnej rodzinie. Od dzieciństwa marzył o powołaniu kapłańskim. 21 września 1904 roku wstąpił do juwenatu redemptorystów w El Espino (Burgos), składając swoje śluby zakonne 8 września 1911 roku. Święcenia kapłańskie przyjął 29 lipca 1917 roku. W latach 1920-1926 prowadził działalność misyjną w Meksyku. Prześladowanie religijne Plutarcha Callesa a także masoński i antyklerykalny klimat jaki zapanował w Meksyku, zmusiły go do powrotu do Hiszpanii. W latach 1926-1935 prowadził działalność apostolską w Madrycie, przynależąc do wspólnoty Matki Bożej Nieustającej Pomocy.
W maju 1935 roku został przeniesiony do Cuenca. Wieczorem, 31 lipca 1936 roku, został aresztowany i przewieziony do miejscowości o nazwie „Las Angustias”, gdzie został ciężko postrzelony i zmarł po wielu godzinach agonii.
O. Miguel Goñi Ariz urodził się 27 kwietnia 1902 roku w Imarcoain (Navarra). Od dzieciństwa zdradzał pragnienie bycia księdzem. 8 września 1918 roku wstąpił do redemptorystów; śluby zakonne złożył 26 sierpnia 1920 roku.
Święcenia kapłańskie przyjął 27 września 1925 roku. Pomimo słabego zdrowia i wrodzonej nieśmiałości, okazał się dobrym i niestrudzonym kaznodzieją na misjach ludowych.
Po pobycie we wspólnotach w Nava del Rey (Valladolid), Granadzie, Santander i Vigo, w roku 1932 zostal przeniesiony do Cuenca, gdzie rozwinął działalność apostolską, zwłaszcza w kościele redemptorystów pw. św. Filipa Neri.
W dniu 31 sierpnia 1936 roku został aresztowany przez milicjantów, którzy po oddaniu strzałów pozostawili go aż się wykrwawił na śmierć.
O. Julián Pozo y Ruiz de Samaniego urodził się 7 stycznia 1903 roku w Payueta (Álava).
W 1913 roku wstąpił do juwenatu redemptorystów w El Espino, gdzie dostrzeżono jego wielkie zaangażowanie w rozwój duchowy. Śluby zakonne złożył w 1920 roku; na kapłana został wyświęcony 27 września 1925 roku.
Chory na gruźlicę od 1921 roku, potrafił pogodzić się z chorobą; poświęcił się modlitwie, spowiadaniu i posłudze dla chorych. Refleksyjnego usposobienia, był cenionym spowiednikiem i kierownikiem duchowym.
W roku 1928 został przeniesiony do klasztoru w Cuenca. Ze względu na prześladowanie schronił się w seminarium, gdzie został aresztowany 9 sierpnia 1936 roku podczas odmawiania różańca. Wnet został zastrzelony w drodze z Cuenca do Tragacete.
O. Pedro Romero Espejo urodził się 28 kwietnia 1871 roku w Pancorbo (Burgos).
Wstąpił do juwenatu redemptorystów w El Espino. Śluby złożył 24 września 1889 roku. Ze względu na wrodzoną nieśmiałość i brak uzdolnień do pracy misyjnej, po święceniach kapłańskich, które miały miejsce 29 lutego 1896 roku, poświęcił się posłudze pojednania, medytacji, modlitwie i umartwieniu. Dawał świadectwo wielkiego ducha ubóstwa.
Po pobycie we wspólnotach w Astorga (Leon) i Madrycie, został przeniesiony do Cuenca. Po wybuchu wojny domowej został zmuszony do opuszczenia wspólnoty zakonnej i schronienia się, podobnie jak inni jego współbracia, u prywatnej rodziny. Aby zmylić uwagę prześladowców i nadal angażować się w apostolstwo, zdecydował się być żebrakiem na ulicach miasta.
Kilkakrotnie aresztowany przez bojówkarzy, w maju 1938 roku został wtrącony do więzienia. Zaopatrzony przez innych uwięzionych kapłanów, zmarł w tym samym miesiącu, 29 maja, wyniszczony przez czerwonkę.
Br. Víctor (Victoriano) Calvo Lozano urodził się 23 grudnia 1986 roku w Horche (Guadalajara).
Posiadając wyraźne skłonności do życia duchowego, chciał zostać księdzem. Niestety, wiek, niechęć ze strony rodziny i ubóstwo materialne nie pozwoliły mu na podjęcie studiów. 31 marca 1919 roku, pozosawiając list wyjaśniający, opuścił rodzinę, aby stać się redemptorystą.
13 listopada 1920 roku złożył swoje śluby zakonne, przyjmując imię „Victoriano”. W roku 1921 został skierowany do wspólnoty w Cuenca, gdzie pracował jako zakrystianin i furtian. Mimo, że nie ukończył żadnej szkoły, odznaczał się dobrym przytotowaniem kulturowym, szczególnie w zakresie wiedzy ascetycznej. Przełożeni pozwolili mu także na bycie kierownikiem duchowym młodej kobiety, dla której napisał konferencje rekolekcyjne i inne teksty.
W dniu 10 sierpnia 1936 roku został zaaresztowany przez milicję, zaprowadzony na cmentarz w Cuenca, gdzie został brutalnie zamordowany.
Aby uzyskać więcej informacji: http://testigosdelaredencion.blogspot.com/p/martires-de-cuenca.html