fot. PAP/Stefan Kraszewski

Zmarł ks. infułat Stanisław Bogdanowicz, wieloletni proboszcz Bazyliki Mariackiej w Gdańsku

W wieku 77 lat zmarł ks. infułat Stanisław Bogdanowicz, wieloletni proboszcz Bazyliki Mariackiej w Gdańsku, represjonowany i zaangażowany w pomoc opozycji antykomunistycznej oraz autor wielu książek o historii oraz architekturze i dziejach gdańskich kościołów.

O śmierci kapłana poinformowała na swojej stronie internetowej Archidiecezja Gdańska.

Ks. infułat Stanisław Bogdanowicz urodził się 6 listopada 1939 r. w miejscowości Żwiryna (obecnie Litwa). Ukończył Gdańskie Seminarium Duchowne. W 1962 r. przyjął święcenia kapłańskie. Dwa lata później po postawieniu przez Urząd do spraw Wyznań zarzutów dotyczących treści głoszonych kazań, nie otrzymał paszportu na wyjazd na studia do Rzymu.

W 1967 r. ukończył pedagogikę pastoralną na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Pełnił służbę kapłańską m.in. w kościołach w Pruszczu Gdańskim i Sopocie. W Gdańsku w latach 1975–1979 był proboszczem kościoła Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Od 1979 r. był proboszczem kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny (NMP) w centrum zabytkowego Gdańska.

11 września 1966 r. został aresztowany za „rozpowszechnianie fałszywych wiadomości” (po zarekwirowaniu przez władze kopii obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej) i osadzony w aresztach śledczych w Lublinie i Warszawie-Mokotowie. W październiku 1966 r. został skazany wyrokiem Sądu Powiatowego w Lublinie na 10 miesięcy więzienia w zawieszeniu na 2 lata.

Pod koniec lat 70. odprawiał Msze św. z okazji 3 maja i 11 listopada. Umożliwiał prowadzenie w kościele NMP głodówek w sprawie aresztowanych 3 maja 1980 r. działaczy opozycji Dariusza Kobzdeja i Tadeusza Szczudłowskiego. Od 1979 r. upominał się o zwrot dzieł sztuki przejętych z kościoła NMP przez państwo (odzyskał około 150).

Po wprowadzeniu stanu wojennego dawał schronienie działaczom „Solidarności” oraz pomagał im w ukrywaniu się, m.in. Jerzemu Romanowi, Krzysztofowi Dowgialle i Bogdanowi Borusewiczowi (udzielił ślubu Bogdanowi Borusewiczowi i Alinie Pienkowskiej). W styczniu 1982 r. odwiedzał internowanych w Ośrodku Odosobnienia w Iławie i zabiegał u gen. Jerzego Andrzejewskiego o uwolnienie działaczy aresztowanych za organizowanie w grudniu 1981 r. strajku w Porcie Gdańskim (m.in. Czesława Nowaka, Eugeniusza Szymeckiego i Wiesława Wiki-Czarnowskiego). Brał udział w przygotowaniu ucieczki działaczy „Solidarności” Andrzeja Michałowskiego i Antoniego Grabarczyka z gmachu Sądu Marynarki Wojennej w Gdyni, do której jednak nie doszło.

Umożliwiał, mimo sprzeciwu władz, umieszczanie w kościele NMP tablic upamiętniających żołnierzy antykomunistycznego podziemia zbrojnego oraz ofiary sowieckich i niemieckich represji.

Od 27 października 2014 r. był na emeryturze.

Był autorem kilkudziesięciu książek o historii oraz architekturze i dziejach gdańskich kościołów, m.in. monografii „Kościół Gdański pod rządami komunizmu 1945–1984” (2000), artykułów w prasie katolickiej i bajek dla dzieci.

Ks. Bogdanowicz był kapelanem Stowarzyszenia Godność, zrzeszającego więźniów politycznych PRL; odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2008). W 2004 r. nadano mu honorowe obywatelstwo miasta Gdańska.

PAP/RIRM

drukuj