Uroczystość Objawienia Pańskiego

Dziś obchodzimy Uroczystość Objawienia Pańskiego, w tradycji znaną jako Święto Trzech Króli. Królowie – Kacper, Melchior i Baltazar udali się do Betlejem, aby oddać pokłon nowo narodzonemu Jezusowi Chrystusowi. Złożyli Mu w darze złoto, kadzidło i mirrę. Z tym wydarzeniem wiąże się zwyczaj święcenia: kredy, kadzidła i wody.

Uroczystość Objawienia Pańskiego w liturgii wiąże się nierozerwalnie z Bożym Narodzeniem. W Ewangelii św. Mateusza czytamy o Mędrcach ze Wschodu, którzy idą za gwiazdą, aż do Jerozolimy i Betlejem, gdzie szukają nowo narodzonego króla żydowskiego. „Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; upadli na twarz i oddali Mu pokłon.” (Mt 2,11). W tradycji wschodniej uroczystość ta nazywana jest Epifanią, czyli objawieniem się Boga człowiekowi w Jezusie Chrystusie. Obok Bożego Narodzenia i Zmartwychwstania Pańskiego jest to najstarsze i najbardziej uroczyste święto obchodzone w Kościele powszechnym.

Święto Objawienia Pańskiego to dopełnienie uroczystości Bożego Narodzenia. Upamiętnia ona narodziny Jezusa Chrystusa, a zarazem uznanie Go przez przedstawicieli narodu Bożego wybrania, przez przedstawicieli Izraela, czyli starożytnych Żydów. To pasterze jako pierwsi przybyli, aby oddać chwałę Jezusowi w którym rozpoznali i uznali prawdziwego Mesjasza –zaznacza ks. prof. Waldemar Chrostowski, teolog, biblista wykładowca Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.

Wydarzenie wskazuje na możliwość poznania Boga dzięki rzetelnemu poszukiwaniu prawdy. Mędrcy, którzy złożyli dary, oddali pokłon, który był wyrazem wiary w Chrystusa prawdziwego człowieka, Boga oraz Króla.

W uroczystość Trzech Króli upamiętnia się objawienie Jezusa Chrystusa i uznanie Go przez przedstawicieli narodów pogańskich. W starożytności świat był podzielony między lud Bożego wybrania, czyli Izrael oraz inne ludy i narody, które wyznawały rozmaite formy religii pogańskich. I oto okazało się, że ziarna prawdy są obecne także w religiach pogańskich. Bo obecna w nich była tęsknota za poznaniem jedynego i prawdziwego Boga. Ci trzej mędrcy uosabiają tę tęsknotę – podkreśla ks. prof. Waldemar Chrostowski.

Pierwszy wymiar uroczystości Objawienia Pańskiego to przeżywanie go nie tylko w Kościele, ale także w naszych domach. Tego dnia w kościołach święcimy kredę, kadzidło i wodę. Poświęconą kredą wypisujemy na naszych drzwiach napis K M B oraz aktualny rok. Litery te nawiązują do imion trzech mędrców: Kacpra, Melchiora i Baltazara. Jest to także skrót od łacińskiego Christus Mansionem Benedicat (imię Kacper po łacinie pisane jest przez C) czyli Chrystus Dom Błogosławi albo Chryste, Dom Błogosław. Napis ten pozostaje na drzwiach naszych domów przez cały rok i jest świadectwem, że w tym miejscu mieszka katolicka rodzina. Z kolei wodą święconą kropi się dom, a spalane kadzidło podkreśla, że jest on miejscem modlitwy.

Uroczystość Objawienia Pańskiego przeżywana jest odmiennie w poszczególnych krajach. W Polsce ma swoją długą tradycję. Wagę i znaczenie tego święta podkreśla fakt, że 6 stycznia jest dniem wolnym od pracy. W Uroczystość Objawienia Pańskiego od pewnego czasu popularne stały się marsze Trzech Króli. Odbywają się one w wielu miastach w Polsce i na świecie. Inicjatywie radosnych orszaków patronują księża biskupi oraz lokalne władze samorządowe, a w organizację angażują się różne środowiska i całe rodziny.

RIRM

drukuj